Komputery pracujące w tej samej sieci lokalnej i mające ten sam adres IPv4 powodują konflikt adresacji: odpowiedzi na zapytania (np. o adresy warstwy 2) mogą pochodzić od różnych stacji, co skutkuje niestabilną łącznością. Sam przełącznik w typowym trybie pracy przełącza ramki w warstwie 2 na podstawie adresów MAC i domen rozgłoszeniowych, a nie na podstawie adresów IPv4.
Dlatego, aby takie stacje "odseparować" na przełączniku zarządzalnym, stosuje się segmentację logiczną: przypisuje się używane interfejsy (porty) do różnych sieci logicznych. W praktyce oznacza to rozdzielenie ich do oddzielnych domen rozgłoszeniowych, dzięki czemu ruch rozgłoszeniowy i większość komunikacji w warstwie 2 nie miesza się między tymi grupami portów. To ogranicza wzajemne zakłócanie się hostów mimo identycznej adresacji IPv4.
Odpowiedź "nieużywane interfejsy do różnych VLAN-ów" jest nietrafna, bo porty nieużywane nie biorą udziału w transmisji tych komputerów, więc nie rozwiązują problemu separacji działających stacji. Opcje ze "statycznymi adresami MAC komputerów do używanych interfejsów" dotyczą ręcznego wiązania adresu MAC z portem (mechanizmy kontroli/uczenia tablicy MAC). To może ograniczać podszywanie się lub stabilizować uczenie MAC, ale nie jest właściwą metodą logicznego podziału sieci na odrębne domeny rozgłoszeniowe w celu separacji hostów o tym samym IPv4. Wersja z "…do nieużywanych interfejsów" dodatkowo nie ma sensu operacyjnego, bo przypisuje parametry do portów, które nie obsługują tych komputerów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "odseparowanie komputerów" na przełączniku zarządzalnym, zwykle chodzi o podział na odrębne segmenty logiczne (separację w warstwie 2), a nie o ręczne wpisy w tablicach adresów.
