Wzrost masy wegetatywnej truskawki (liści, ogonków liściowych i rozłogów) jest silnie powiązany z dostępnością azotu. Azot to składnik, który w praktyce najszybciej zwiększa tempo wzrostu i intensywność tworzenia "zielonej" biomasy. Z tego powodu wiosenne podanie nawozów azotowych, zwłaszcza w większej ilości lub bez kontroli zasobności gleby, może prowadzić do nadmiernego rozwoju liści kosztem zawiązywania i rozwoju owoców.
Odpowiedź "azotowych." jest poprawna, bo ograniczenie wiosennego azotu jest typowym narzędziem sterowania wzrostem truskawki: mniej azotu = mniejsza skłonność do nadmiernego wzrostu wegetatywnego. W praktyce pomaga to utrzymać równowagę między wzrostem a plonowaniem oraz ograniczyć problemy agrotechniczne (np. zbyt gęsty łan, gorsze przewietrzanie).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ nie są one głównym czynnikiem "napędzającym" masę zieloną:
- "borowych." – bor jest mikroelementem, ważnym m.in. dla kwitnienia i zawiązywania, ale typowo nie odpowiada za gwałtowne "wybujanie" części zielonych w takim stopniu jak azot. Błędem jest traktowanie boru jak składnika sterującego wielkością masy liści.
- "wapniowych." – wapń wpływa na jakość tkanek i jędrność (m.in. owoców) oraz funkcjonowanie ścian komórkowych. Nie jest to składnik, którego standardowym skutkiem jest nadmierny wzrost wegetatywny po zastosowaniu wiosną.
- "magnezowych." – magnez jest centralnym składnikiem chlorofilu i wspiera fotosyntezę, ale jego nawożenie nie jest typowo kojarzone z nadmiernym przyrostem masy wegetatywnej w takim stopniu jak azot. Częściej koryguje się nim niedobory wpływające na barwę liści i wydajność fotosyntezy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "ograniczenie wzrostu masy wegetatywnej", najpierw rozważ składnik najsilniej pobudzający wzrost zielony – zwykle jest to azot. Mikroelementy (np. bor) kojarz bardziej z kwitnieniem i zawiązywaniem, a wapń z jakością i trwałością tkanek.
