Kutometr jest urządzeniem wykorzystywanym w diagnostyce kosmetologicznej do pomiaru elastyczności (sprężystości) skóry. Zasada badania opiera się na wytworzeniu kontrolowanego podciśnienia w głowicy pomiarowej, które powoduje zassanie skóry. Aparat rejestruje, jak bardzo skóra ulega odkształceniu oraz jak szybko i w jakim stopniu wraca do stanu wyjściowego. Te cechy opisują właśnie właściwości mechaniczne tkanki, w tym jej jędrność i elastyczność, co ma znaczenie m.in. w okolicy biustu i dekoltu.
"Meksametr" nie jest narzędziem do oceny sprężystości. Urządzenia tego typu stosuje się do oceny parametrów związanych z barwą skóry, np. składową rumieniową (naczyniową) i/lub barwnikową (melaninę). To inny obszar diagnostyki niż mechaniczne właściwości skóry.
"Korneometr" również nie bada elastyczności. Służy do oceny nawilżenia warstwy rogowej naskórka (zwykle w oparciu o właściwości elektryczne/pojemnościowe skóry). Wynik mówi o poziomie uwodnienia warstwy powierzchownej, co może wpływać na odczucie gładkości, ale nie jest pomiarem sprężystości.
"Ewaporymetr" dotyczy z kolei parowania wody z powierzchni skóry, czyli parametrów związanych z utratą wody i funkcją bariery naskórkowej (często omawianych w kontekście TEWL). Może być pomocny w ocenie suchości i uszkodzenia bariery hydrolipidowej, jednak nie odpowiada na pytanie o elastyczność.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij w głowie parametr ("elastyczność = właściwości mechaniczne"), a dopiero potem dobierz aparat. To ogranicza pomyłki wynikające z podobieństwa nazw zakończonych na "-metr".
