W teorii barw barwy ciepłe to te, które wywołują skojarzenia z ciepłem (słońce, ogień) i są zwykle sytuowane po "ciepłej" stronie koła barw. Klasyczny zestaw barw ciepłych obejmuje żółty, pomarańczowy i czerwony. Z tego powodu w projektowaniu grafiki (także slajdów prezentacji) często wykorzystuje się je jako kolory akcentowe, bo mogą szybciej przyciągać uwagę i podkreślać elementy kluczowe.
Pozostałe propozycje są mniej trafne, ponieważ zawierają przynajmniej jeden kolor typowo klasyfikowany jako chłodny:
- Fioletowy bywa postrzegany jako "mocny", ale w podziale ciepłe–zimne najczęściej zalicza się go do barw chłodnych lub pośrednich (zależnie od odcienia).
- Niebieski jest klasycznym przykładem barwy chłodnej, kojarzonej z wodą i cieniem.
- Zielony zwykle traktuje się jako chłodny lub neutralny (często zależy to od tego, czy przesunięty jest w stronę żółci czy błękitu).
W praktyce podkreślenie treści w prezentacji nie powinno opierać się wyłącznie na "ciepło–zimno". Równie ważne są: kontrast jasności (czytelność tekstu na tle), spójność palety, konsekwentna hierarchia typografii oraz dostępność (np. dla osób z zaburzeniami rozróżniania barw). Mimo tego, jako pytanie z podstaw teorii barw, wskazanie żółci, pomarańczu i czerwieni najlepiej odpowiada definicji barw ciepłych.
