W pytaniu kluczowe jest rozróżnienie między pierwotnym (naturalnym) systemem wsparcia a wsparciem zorganizowanym (formalnym). Pierwotny system wsparcia tworzą osoby z najbliższego otoczenia podopiecznego: rodzina, partner, bliscy znajomi, sąsiedzi. To właśnie z nimi kontakt ma zwykle najbardziej ciągły, osobisty charakter i to oni najczęściej podtrzymują więzi społeczne mimo choroby, niepełnosprawności czy pobytu w instytucji.
Dlatego odpowiedź "z rodziną." jest właściwa: współpraca z rodziną pomaga organizować i utrzymywać regularne rozmowy, odwiedziny, udział w wydarzeniach rodzinnych, a także wzmacnia poczucie przynależności i tożsamości społecznej podopiecznego. W przypadku osoby po urazie rdzenia kręgowego (np. z ograniczeniami mobilności) rola bliskich w przeciwdziałaniu izolacji bywa szczególnie istotna.
Pozostałe propozycje nie są najlepszym wyborem, gdy pytanie dotyczy pierwotnego systemu wsparcia:
- "z grupami wsparcia." – grupy wsparcia mogą bardzo pomagać, ale zwykle są formą zorganizowaną i najczęściej traktuje się je jako wsparcie wtórne/instytucjonalne, uruchamiane obok sieci naturalnej.
- "z wolontariuszami." – wolontariat również stanowi cenne wsparcie w DPS (towarzyszenie, aktywizacja), jednak jest to wsparcie formalnie organizowane, a więc nie zalicza się do pierwotnej sieci rodzinno-towarzyskiej.
- "z instytucjami ochrony zdrowia." – współpraca z ochroną zdrowia jest kluczowa dla leczenia i rehabilitacji, ale nie stanowi podstawowego narzędzia podtrzymywania codziennych więzi społecznych; dotyczy przede wszystkim świadczeń medycznych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "pierwotny system wsparcia", w pierwszej kolejności myśl o rodzinie i bliskich. Dopiero potem rozważaj wsparcie instytucjonalne i środowiskowe jako uzupełnienie planu pomocy.
