W dokumentacji księgowej sporządzanej techniką ręczną poprawianie błędów powinno odbywać się w sposób, który zachowuje wiarygodność dokumentu i umożliwia kontrolę tego, co było wpisane pierwotnie. Dlatego prawidłową metodą jest skreślenie błędnej kwoty (tak, aby była nadal czytelna), wpisanie wartości poprawnej oraz potwierdzenie poprawki przez podanie daty i złożenie podpisu osoby dokonującej zmiany.
Takie podejście ma praktyczny cel: osoba kontrolująca dokument (np. księgowość, kontrola wewnętrzna) widzi, że błąd nie został "ukryty", tylko jednoznacznie skorygowany, a odpowiedzialność za poprawkę jest przypisana do konkretnej osoby i momentu.
- Odpowiedź "skreślić błąd, wpisać poprawną kwotę, datę i złożyć podpis" jest właściwa, bo opisuje standardową poprawkę na papierowym dowodzie: czytelność pierwotnej treści + identyfikowalność osoby i czasu korekty.
- Odpowiedź "zastosować storno czerwone" jest nieadekwatna, ponieważ storno to technika korygowania zapisów księgowych (w ewidencji), a nie metoda poprawiania treści ręcznie wystawionego dokumentu źródłowego.
- Odpowiedź "wystawić dowód korygujący i zniszczyć dokument" jest błędna, bo niszczenie dowodu wprowadza ryzyko braku ciągłości dokumentacji i utraty śladu kontroli. Co do zasady dokument powinien pozostać w obiegu z czytelną historią zmian, a nie zostać "usunięty".
- Odpowiedź "zastosować storno czarne" ma ten sam problem co storno czerwone: dotyczy korekty księgowania, nie samego ręcznego zapisu na dokumencie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja o dokumencie wystawionym ręcznie, zwykle sprawdzana jest znajomość zasad nanoszenia poprawek na papierze: skreślenie (bez zamazywania), prawidłowy wpis oraz data i podpis.
