Hortikuloterapia (terapia ogrodem, terapia z wykorzystaniem roślin) polega na wspieraniu dobrostanu i sprawności podopiecznych poprzez kontakt z roślinami oraz proste czynności ogrodnicze. W realiach domu pomocy społecznej mogą to być m.in. przesadzanie, podlewanie, usuwanie suchych liści, dobieranie stanowiska dla roślin czy obserwacja wzrostu.
Dlatego odpowiedź "rośliny doniczkowe" jest właściwa: są one podstawowym "narzędziem pracy" w tej metodzie. Umożliwiają zaplanowanie bezpiecznych, krótkich aktywności dostosowanych do możliwości podopiecznej (np. trening motoryki małej, koordynacji wzrokowo-ruchowej, ćwiczenie uważności, stymulacja sensoryczna zapachem i fakturą liści).
Pozostałe propozycje są typowe dla innych form zajęć:
- "albumy rodzinne" pasują do terapii wspomnień i rozmów biograficznych (aktywizacja pamięci autobiograficznej, budowanie poczucia tożsamości), ale nie stanowią kluczowego materiału do pracy z roślinami.
- "bibułę karbowaną" wykorzystuje się w pracach plastycznych i arteterapii (wycinanie, klejenie, dekoracje). Może wspierać sprawność manualną, jednak nie jest charakterystyczna dla hortikuloterapii.
- "gry planszowe" są narzędziem treningu poznawczego i społecznego (zasady, naprzemienność, planowanie), ale nie odnoszą się do działań ogrodniczych.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór materiałów szukaj słowa-klucza określającego metodę terapii. Następnie dopasuj pomoce, które są niezbędne dla tej metody, a nie tylko "ogólnie terapeutyczne".
