W krojeniu odzieży kluczowe jest zachowanie nitki prostej, czyli kierunku przebiegu osnowy. Linia środka przodu i środka tyłu w formach spódnicy podstawowej powinna być ułożona na materiale zgodnie z nitką prostą, ponieważ wpływa to na układanie się wyrobu, stabilność wymiarową oraz zachowanie kształtu w noszeniu i podczas prasowania.
Dla tkanin typu flausz istotna jest również kierunkowość okrywy (włosa/wykończenia powierzchni). Jeśli elementy zostaną ułożone raz "z włosem", a raz "pod włos", gotowa spódnica może wyglądać na różnokolorową mimo jednolitego barwienia – pojawiają się różnice połysku i odcienia. Z tego powodu przy takich materiałach stosuje się układanie form w jednym kierunku, aby wszystkie części miały ten sam zwrot powierzchni.
Odpowiedź "wątku, w jednym kierunku" jest błędna, bo wątek nie definiuje nitki prostej dla osiowych linii konstrukcyjnych formy. Odpowiedź "wątku, w dwóch kierunkach" łączy dwa błędy naraz: niewłaściwy kierunek (wątek zamiast osnowy) oraz dopuszczenie układu dwukierunkowego, który może dać różnice optyczne na tkaninie kierunkowej. Odpowiedź "osnowy, w dwóch kierunkach" zawiera poprawny kierunek nitki prostej, ale błędnie dopuszcza dwa zwroty układania, co w praktyce dla flauszu zwiększa ryzyko niejednolitego wyglądu gotowego wyrobu.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: nitka prosta = osnowa, a materiały z okrywą/kierunkiem wykończenia zwykle kroi się jednokierunkowo, nawet kosztem większego zużycia tkaniny.
