Mieszanina etanolu i wody jest typową mieszaniną jednorodną ciecz–ciecz. Aby ją rozdzielić, wykorzystuje się różnice lotności oraz temperatur wrzenia składników, czyli prowadzi się destylację (w praktyce często destylację frakcyjną/rektyfikację, gdy potrzebne jest lepsze rozdzielenie).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "destylacji."? W destylacji mieszaninę ogrzewa się, a pary są wzbogacone w składnik bardziej lotny. Następnie pary skrapla się i odbiera jako destylat. W ten sposób można otrzymać frakcję o innym składzie niż ciecz w kolbie.
Dlaczego pozostałe metody nie pasują do tej mieszaniny?
- "sączenia." (filtracji) używa się do rozdzielania mieszanin niejednorodnych, głównie ciało stałe–ciecz (np. osad i roztwór). Etanol i woda nie tworzą osadu ani cząstek stałych, więc nie ma czego zatrzymać na sączku.
- "dekantacji." używa się, gdy mieszanina rozdziela się na warstwy (np. ciecz nad osadem albo dwie niemieszające się ciecze). Etanol i woda są wzajemnie mieszalne, więc nie powstają oddzielne warstwy, które dałoby się zlać.
- "ekstrakcji." polega na przeniesieniu składnika do innego rozpuszczalnika (zwykle niemieszającego się z fazą wyjściową) dzięki różnicom rozpuszczalności. W zadaniu nie ma informacji o dodatkowym rozpuszczalniku ani o selektywnym przenoszeniu substancji, więc ekstrakcja nie jest właściwym wyborem.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj typ mieszaniny (jednorodna czy niejednorodna). Dla mieszanin jednorodnych cieczy najczęściej właściwe są metody oparte na lotności (destylacja), a dla mieszanin z fazą stałą lub warstwami – metody mechaniczne (sączenie, dekantacja).
