W korekcie kształtu głowy fryzurą kluczowe jest świadome sterowanie objętością (bryłą) w poszczególnych strefach. Zamiast "maskować" przypadkowo, dąży się do tego, aby głowa w odbiorze była bardziej proporcjonalna: odpowiednie miejsca optycznie się powiększa, a inne uspokaja (spłaszcza) poprzez mniejszą objętość, mniejsze uniesienie lub gładsze prowadzenie pasm.
Dla deformacji typu "siodło" właściwym kierunkiem jest zaprojektowanie fryzury o zwiększonej objętości w górnej partii głowy. Taki zabieg pozwala podnieść i zrównoważyć proporcje w odbiorze z profilu i en face, a także przenieść akcent z obszarów mniej korzystnych na strefę, którą łatwiej kontrolować cięciem i modelowaniem.
Dlaczego pozostałe warianty są nieprawidłowe?
- "o zwiększonej objętości w tylnej partii głowy" – samo zwiększenie objętości z tyłu może zaburzyć równowagę bryły i nie rozwiązać problemu wynikającego z proporcji widocznych w górnej strefie; często przesuwa akcent w stronę potylicy zamiast korygować wrażenie w części górnej.
- "o zmniejszonej objętości w tylnej partii głowy" – zmniejszanie objętości z tyłu bywa elementem innych korekt, ale tu nie jest zasadą wiodącą; dodatkowo może "ściąć" sylwetkę fryzury i pogorszyć ogólną harmonię.
- "o zmniejszonej objętości w górnej partii głowy" – to działanie przeciwne do celu korekty: spłaszczenie góry zwykle wzmacnia niekorzystne wrażenie kształtu zamiast je wyrównywać.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: najpierw rozpoznaj typ deformacji, a dopiero potem wskaż strefę, w której trzeba dodać objętości. Odpowiedź powinna wynikać z logiki korekty optycznej, a nie z przyzwyczajenia do jednego "uniwersalnego" schematu.
