Przy korekcie ukośnego profilu (czyli wrażenia asymetrii i "przechylenia" proporcji w obrębie rysów) kluczowe jest świadome rozmieszczenie objętości fryzury. Najsilniej na odbiór twarzy wpływają te obszary uczesania, które są najbliżej linii twarzy i widoczne w ujęciu z przodu oraz w półprofilu. Dlatego właściwym kierunkiem jest budowanie większej objętości w partii czołowo-skroniowej.
Objętość w partii czołowo-skroniowej można uzyskać m.in. przez uniesienie u nasady, pracę szczotką w kierunku od twarzy, delikatne tapirowanie, falę lub lok ułożony tak, by zwiększał "masę" nad skronią. Taki zabieg pozwala optycznie wyrównać ukośność, bo dodaje pełni tam, gdzie oko najszybciej ocenia symetrię i proporcje twarzy.
Odpowiedź "czołowo-potylicznej" jest mniej trafna, ponieważ łączy dwa odległe obszary i sugeruje rozproszenie objętości także na potylicę; przy korekcie ukośności ważniejsze jest kontrolowanie akcentu bliżej twarzy niż budowanie masy z tyłu. Odpowiedź "potyliczno-klinowej" oraz "potyliczno-ciemieniowej" koncentrują się na tylno-górnych partiach głowy, które częściej wykorzystuje się do wydłużania sylwetki głowy lub budowania klasycznej pełni z tyłu (np. w upięciach), ale nie są one pierwszym wyborem do wyrównywania wrażenia ukośności rysów twarzy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy korekty rysów (a nie np. płaskości potylicy), szukaj odpowiedzi obejmującej strefy najbliżej twarzy: czoło i skronie. To tam umieszczona objętość najszybciej zmienia odbiór proporcji.
