W silniku trójfazowym są trzy uzwojenia fazowe (U, V, W), a każde z nich jest wyprowadzone na tabliczkę zaciskową jako para końców oznaczonych "1" i "2": U1-U2, V1-V2, W1-W2. Sprawdzenie ciągłości uzwojeń wykonuje się przez pomiar rezystancji wewnątrzfazowo, czyli zawsze między końcami tej samej fazy.
Interpretacja wskazań omomierza:
- Kilka omów (np. 3–10 Ω, zależnie od mocy i konstrukcji) oznacza, że uzwojenie ma ciągłość i przewodzi prąd.
- ∞ (nieskończoność) oznacza brak ciągłości obwodu, czyli typowo przerwę (np. przepalony drut, pęknięcie połączenia, luźny przewód w wyprowadzeniach).
W przedstawionych wynikach pomiarów rezystancji wartości U1-U2 = 5 Ω oraz W1-W2 = 5 Ω wskazują, że uzwojenia faz U i W są elektrycznie ciągłe. Natomiast pomiar V1-V2 = ∞ jednoznacznie wskazuje na przerwę w uzwojeniu fazy V, ponieważ to jest pomiar końców tego samego uzwojenia.
Dlaczego pozostałe pomiary (np. U1-W2, V1-U2, W1-V2) pokazują ∞ i nie oznaczają uszkodzenia? Są to pomiary międzyfazowe. Jeśli mostki na tabliczce zaciskowej są rozłączone, to między różnymi fazami nie ma połączenia elektrycznego, więc omomierz prawidłowo pokaże ∞. To częsta pułapka: odczyt ∞ jest "zły" tylko wtedy, gdy dotyczy pomiaru wewnątrzfazowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- Odpowiedzi sugerujące przerwę między zaciskami należącymi do różnych faz nie diagnozują stanu pojedynczego uzwojenia, tylko wynikają z braku mostkowania i są typowe dla poprawnego, rozłączonego układu.
- Odpowiedzi o zwarciu nie pasują do danych: zwarcie dawałoby rezystancję bardzo małą (bliską 0 Ω) albo inne nietypowe wskazania, a nie stabilne "5 Ω" na dwóch fazach i "∞" na trzeciej.
W praktyce serwisowej taki wynik kieruje diagnostykę na fazę V: sprawdzenie połączeń na wyprowadzeniach, oględziny końcówek, a w razie potrzeby dalsze testy (np. pomiary izolacji) oraz naprawę/przezwojenie.
