KWALIFIKACJA INF2 - STYCZEŃ 2024 (test 2)

PYTANIE NR 30.
W celu umożliwienia użytkownikom sieci lokalnej przeglądania stron WWW protokołami HTTP i HTTPS, zapora sieciowa musi przepuszczać ruch na portach
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby użytkownicy mogli przeglądać strony WWW, zapora musi zezwalać na standardowe porty usług: HTTP działa domyślnie na porcie 80, a HTTPS (HTTP z szyfrowaniem TLS) na porcie 443. Zablokowanie któregokolwiek z nich zwykle uniemożliwia otwieranie części witryn.

Pełne wyjaśnienie:

Przeglądanie stron WWW w sieci lokalnej wymaga, aby ruch do usług webowych nie był blokowany przez zaporę. W praktyce zapora filtruje połączenia m.in. na podstawie adresów IP, protokołu transportowego (najczęściej TCP) oraz numerów portów.

HTTP (nieszyfrowany dostęp do stron) korzysta standardowo z portu 80. HTTPS (czyli HTTP uruchomiony z szyfrowaniem TLS) korzysta standardowo z portu 443. Dlatego reguły firewall powinny przepuszczać ruch na portach 80 i 443, aby umożliwić typowe przeglądanie WWW.

Dlaczego pozostałe kombinacje są błędne?

  • "80 i 434": port 80 jest właściwy dla HTTP, ale 434 nie jest standardowym portem HTTPS. To typowa pułapka polegająca na pomyleniu cyfr w zapisie 443.
  • "90 i 434": oba porty nie odpowiadają standardowo za HTTP i HTTPS, więc nawet jeśli część usług mogłaby być niestandardowo skonfigurowana, nie spełnia to warunku "umożliwienia przeglądania stron WWW" w typowej konfiguracji.
  • "90 i 443": 443 jest właściwy dla HTTPS, ale 90 nie jest standardowym portem HTTP. Zostawienie tylko 443 często spowoduje problemy z witrynami dostępnych także po HTTP lub z przekierowaniami i zasobami odwołującymi się do wersji nieszyfrowanej.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy przeglądania WWW i nie ma informacji o niestandardowej konfiguracji, wybieraj porty domyślne: 80 dla HTTP i 443 dla HTTPS.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Dla typowego przeglądania WWW odblokowuje się port 80 dla HTTP oraz 443 dla HTTPS. W praktyce są to najczęstsze porty docelowe, do których łączy się przeglądarka. Bez 443 nie zadziała większość nowoczesnych stron, a bez 80 mogą wystąpić problemy z przekierowaniami i częścią zasobów.
Port 80 jest standardowo przypisany do usługi HTTP, czyli nieszyfrowanego protokołu dostępu do stron WWW. Gdy wpisujesz adres zaczynający się od http://, przeglądarka zwykle łączy się z serwerem właśnie na porcie 80 (o ile nie podano innego portu w adresie).
Port 443 jest standardowo używany przez HTTPS, czyli HTTP z szyfrowaniem TLS. To podstawowy port dla bezpiecznego przeglądania Internetu (logowanie, bankowość, sklepy). Jeśli firewall blokuje 443, strony z https:// zazwyczaj nie otwierają się wcale.
HTTPS to nie "inny adres strony", tylko HTTP uruchomione w tunelu TLS. Domyślnie serwery i przeglądarki oczekują HTTPS na porcie 443, a HTTP na 80. Da się skonfigurować inne porty, ale wtedy trzeba je jawnie podać w adresie (np. https://serwer:8443).
Najczęściej do większości stron wystarczy 443, bo Internet jest w dużej mierze po HTTPS. Jednak w zadaniach egzaminacyjnych zwykle zakłada się konfigurację standardową, gdzie działa zarówno HTTP (80), jak i HTTPS (443). Dodatkowo część przekierowań lub usług pomocniczych może nadal korzystać z portu 80.
Możesz wykonać test połączenia do znanego serwera na konkretny port (np. narzędziami typu telnet/narzędziami diagnostycznymi w systemie) oraz przejrzeć logi zapory. Jeśli połączenie na 443 jest odrzucane lub timeoutuje, a na 80 działa (lub odwrotnie), to wskazuje na regułę filtrującą ruch na danym porcie.
Najczęstsze pomyłki to wybór 434 zamiast 443 (zamiana cyfr) oraz wybór 90 zamiast 80. Pomaga zapamiętanie, że HTTP ma "okrągłe" 80, a HTTPS ma 443. Na egzaminie warto porównać cyfry jeszcze raz przed zaznaczeniem odpowiedzi.
W klasycznym ujęciu HTTP i HTTPS działają przede wszystkim po TCP. W praktyce mogą istnieć nowoczesne warianty (np. oparte o QUIC), ale w pytaniach podstawowych o firewall najczęściej oczekuje się rozumienia mapowania usługa→port dla typowych połączeń TCP: 80/TCP i 443/TCP.
Numer portu wskazuje, do jakiej usługi na hoście docelowym ma trafić połączenie (np. WWW, poczta, DNS). Dzięki temu zapora może wdrażać politykę bezpieczeństwa: zezwalać tylko na wybrane usługi, blokować niepotrzebne, ograniczać ryzyko infekcji i kontrolować dostęp użytkowników do Internetu.
Praktyczna mnemotechnika: HTTP = 80 (liczba "okrągła", często spotykana), HTTPS = 443 (prawie "podwojone" 44 i końcówka 3). Na testach szukaj też pułapek 434/90. Jeśli widzisz 443, to zwykle chodzi o HTTPS.
info

Około 83% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że aby użytkownicy mogli przeglądać strony WWW, zapora musi zezwalać na standardowe porty usług: HTTP działa domyślnie na porcie 80, a HTTPS (HTTP z szyfrowaniem TLS) na porcie 443.

Źródła:

  • IANA, Service Name and Transport Protocol Port Number Registry – wpis "http" (port 80): https://www.iana.org/assignments/service-names-port-numbers/service-names-port-numbers.xhtml?search=http (dostęp: 2026-02-28)
  • IANA, Service Name and Transport Protocol Port Number Registry – wpis "https" (port 443): https://www.iana.org/assignments/service-names-port-numbers/service-names-port-numbers.xhtml?search=https (dostęp: 2026-02-28)
  • RFC 9110: HTTP Semantics, sekcje dot. schematów URI i użycia HTTP w sieci (IETF, 2022): https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc9110.html (dostęp: 2026-02-28)

Materiały:

  • Dokumentacja IANA: rejestr Service Name and Transport Protocol Port Number Registry (wpisy http/https)
  • RFC dotyczące HTTP/HTTPS (ogólna znajomość standardów i terminologii)
  • Materiały kursowe z podstaw sieci komputerowych (porty, TCP/UDP, firewall)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego