Zaszewka piersiowa służy do uformowania przodu wyrobu na kształt biustu. Jeżeli na rysunku (lub na przymiarce) w okolicy biustu pojawiają się charakterystyczne fałdy, promieniste zmarszczenia albo naciągi wskazujące, że materiał "szuka miejsca" na wypukłość, to najczęściej oznacza to, że zaszewka ma zbyt małą wartość. W takiej sytuacji właściwą korektą jest pogłębienie zaszewki piersiowej, czyli zwiększenie jej głębokości (w praktyce: zebranie większej ilości materiału w zaszewce).
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do tego typu błędu?
- "Obniżyć zaszewkę piersiową." Zmiana położenia zaszewki (jej wierzchołka lub linii) koryguje sytuacje, gdy zaszewka jest skierowana za wysoko/za nisko względem punktu piersi. Nie rozwiązuje jednak problemu niedostatecznej ilości modelowania, jeśli przyczyną jest zbyt mała wartość zaszewki.
- "Pogłębić podkrój pachy." Pogłębienie pachy dotyczy komfortu i dopasowania w rejonie ramienia oraz podkroju. Może zmienić swobodę ruchu, ale nie zastępuje modelowania biustu; może też wprowadzić nowe problemy (zbyt duże wycięcie, odstające krawędzie), jeśli błąd wynika z zaszewki.
- "Zwęzić sukienkę w szwach bocznych." Zwężenie boków zmniejsza obwód, czyli zabiera luz na całym obwodzie. Gdy przyczyną jest niewłaściwe uformowanie przodu na biust, takie zwężenie może nawet nasilić naciągi i fałdy, bo zmniejszy ilość materiału tam, gdzie i tak go brakuje na wypukłości.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na ilustracji widać zaburzenia układu tkaniny wychodzące z okolicy biustu (fałdy/linie kierunkowe), w pierwszej kolejności rozważ korekty zaszewek piersiowych: ich wartości (pogłębienie/spłycenie) oraz położenia (podniesienie/obniżenie), zależnie od charakteru błędu.