W pytaniu kluczową informacją są kryształy tlenku glinu. W kosmetyce to właśnie ten materiał ścierny jest typowy dla mikrodermabrazji korundowej (często nazywanej mikrodermabrazją proszkową). Podczas zabiegu aparat wytwarza podciśnienie i jednocześnie podaje oraz odsysa drobne kryształki, które mechanicznie usuwają (złuszczają) warstwę rogową naskórka. Dzięki temu skóra staje się gładsza, a zabieg ma charakter kontrolowanego, powierzchownego ścierania.
Odpowiedź "dermabrazji" jest nieprawidłowa, ponieważ dermabrazja to pojęcie odnoszone do zabiegu o innym charakterze i zwykle większej inwazyjności (głębsze ścieranie), a pytanie dotyczy typowej, aparaturowej metody z użyciem kryształów tlenku glinu do usunięcia warstwy rogowej.
Odpowiedź "oxybrazji" nie pasuje, ponieważ oxybrazja (mikrodermabrazja wodno-tlenowa) opiera się na strumieniu tlenu i roztworu (najczęściej soli fizjologicznej), a nie na kryształach ściernych. Mechanizm złuszczania i odczucia zabiegowe są inne niż przy pracy korundem.
Odpowiedź "mikrodermabrazji diamentowej" jest błędna, gdyż w tej metodzie nie stosuje się kryształów tlenku glinu. Złuszczanie odbywa się przy pomocy końcówki (głowicy) pokrytej materiałem diamentowym, a stopień ścierania reguluje się m.in. doborem gradacji i podciśnienia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się "kryształy tlenku glinu/korund", łącz to z mikrodermabrazją korundową; jeśli "głowica diamentowa" – z mikrodermabrazją diamentową; jeśli "tlen + sól fizjologiczna" – z oxybrazją.
