W kontroli jakości odczynników chemicznych (takich jak jodek potasu cz.d.a.) decyzja o wydaniu świadectwa jakości opiera się na prostym, ale rygorystycznym kryterium: zgodne muszą być wszystkie parametry ujęte w specyfikacji. W praktyce oznacza to porównanie każdej pozycji z tabeli: wartości granicznej (wymagania) z uzyskanym wynikiem badania.
Odpowiedź "spełnia wymagania i można wydać świadectwo jakości." jest poprawna wtedy, gdy analiza tabeli nie wykazuje żadnej niezgodności. Nie wystarczy, że większość parametrów jest w normie — już jedno przekroczenie limitu (np. dla żelaza, metali ciężkich lub zawartości jodanów) powinno skutkować brakiem możliwości potwierdzenia jakości w zakresie zadeklarowanej klasy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Ponieważ każda z nich zakłada konkretną niezgodność:
- Stwierdzenie o niespełnieniu wymagań dla zawartości żelaza byłoby uzasadnione tylko wtedy, gdy wynik w tabeli przekraczał dopuszczalny limit lub nie mieścił się w zakresie. Jeśli wynik jest w granicach, nie można takiej tezy przyjąć.
- Stwierdzenie o niespełnieniu wymagań dla pH i zawartości jodanów wymagałoby, aby oba te parametry były poza specyfikacją. Gdy tabela pokazuje zgodność, ta odpowiedź jest sprzeczna z danymi.
- Stwierdzenie o niespełnieniu wymagań dla metali ciężkich również wymaga przekroczenia limitu. Jeśli wynik jest nie większy niż dopuszczalny (albo mieści się w zakresie), nie ma podstaw do odrzucenia partii.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj uważnie znaki nierówności (≤, ≥) i sformułowania "nie więcej niż", a także sprawdzaj każdy wiersz tabeli. Najczęstszy błąd to pominięcie jednej pozycji lub odwrócenie kierunku porównania.
