W praktyce farmaceutycznej wyjaławianie (sterylizacja) ma doprowadzić do uzyskania jałowości, czyli braku zdolnych do namnażania drobnoustrojów w całej objętości preparatu. Dla roztworów wodnych klasyczną i najczęściej wskazywaną metodą jest sterylizacja parą wodną pod ciśnieniem w autoklawie. Para wodna skutecznie przenosi ciepło, a warunki procesu pozwalają na unieszkodliwienie form wegetatywnych i przetrwalnikowych w całej objętości roztworu.
Dlatego odpowiedź "sterylizację roztworu w autoklawie" jest właściwa jako typowa metoda wyjaławiania roztworów (o ile skład i opakowanie są odporne na takie warunki).
Pozostałe propozycje nie są równoważne w tym zastosowaniu:
- "naświetlanie roztworu promieniami UV" – UV działa głównie powierzchniowo i wymaga bezpośredniego dostępu promieniowania. W roztworze pojawia się problem ograniczonej penetracji (pochłanianie/rozpraszanie), więc metoda nie daje pewności jałowości całej objętości i nie jest standardem do wyjaławiania roztworów w naczyniu.
- "sączenie mikrobiologiczne roztworu" – filtracja może służyć do uzyskania roztworu jałowego, ale jest inną metodą niż sterylizacja termiczna i wymaga odpowiednich filtrów oraz aseptycznego postępowania (w tym jałowego sprzętu i opakowań). W pytaniu chodzi o typową czynność "przeprowadza się" w celu wyjałowienia 1% roztworu, a odpowiedzią oczekiwaną jest metoda cieplna w autoklawie.
- "sterylizację roztworu suchym, gorącym powietrzem" – suche gorące powietrze stosuje się przede wszystkim do wyjaławiania materiałów suchych (np. szkła, niektórych narzędzi, substancji odpornych na wysoką temperaturę). Dla roztworów byłoby to niepraktyczne technologicznie i wiązałoby się z odparowaniem rozpuszczalnika oraz zmianą stężenia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się autoklaw, UV, filtracja i suche gorące powietrze, najpierw rozpoznaj rodzaj materiału (roztwór wodny vs materiał suchy) oraz czy metoda zapewnia działanie w całej objętości, a nie tylko na powierzchni.
