Nawiercanie jest zabiegiem przygotowawczym: tworzy krótkie prowadzenie (stożkowe lub walcowo-stożkowe) i ułatwia rozpoczęcie wiercenia bez "uciekania" wiertła, zwłaszcza przy elementach o twardszej powierzchni lub przy wierceniu blisko krawędzi.
Aby wykonać otwór o średnicy Ø8+0,15 po wykonaniu nawiercenia, standardowym narzędziem jest wiertło kręte. To ono odpowiada za wykonanie właściwego otworu na pełną głębokość. Podana tolerancja jest relatywnie szeroka (dopuszcza nadwymiar), więc w typowym ujęciu technologicznym nie wymusza operacji wykańczającej o podwyższonej dokładności.
Dlaczego pozostałe narzędzia nie pasują do tej operacji?
- "rozwiertaka" używa się najczęściej do wykańczania wcześniej wykonanego otworu (np. po wierceniu) w celu poprawy dokładności wymiaru i jakości powierzchni. Zwykle zakłada się pozostawienie odpowiedniego naddatku na rozwiercanie; samo nawiercanie nie jest operacją, po której typowo przechodzi się od razu na rozwiertak bez wcześniejszego wiercenia na prawie pełny wymiar.
- "freza palcowego" używa się głównie do frezowania (rowków, kieszeni, konturów). Otwory można frezować interpolacyjnie na obrabiarkach CNC, ale w kontekście podstawowych operacji po nawiercaniu najbardziej właściwe jest wiercenie wiertłem krętym, a nie frezowanie.
- "pogłębiacza walcowego" służy do wykonywania pogłębień walcowych (np. pod łeb śruby) albo do obróbki czoła otworu. Nie jest to narzędzie przeznaczone do wykonania całego otworu Ø8 na głębokość.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "po zabiegu nawiercania", najczęściej chodzi o kolejną, podstawową operację technologii wiercenia, czyli o wiercenie. Operacje takie jak rozwiercanie i pogłębianie traktuj jako dodatkowe (wykańczające lub kształtujące wlot), wykonywane wtedy, gdy wynika to z wymagań dokładności, pasowania lub geometrii pod element złączny.
