Postsynchrony (często określane też jako ADR) to proces ponownego nagrania dialogów aktorskich w studiu po zakończeniu zdjęć. Robi się to m.in. wtedy, gdy dźwięk z planu jest zanieczyszczony hałasem, gdy zmieniono tekst, albo gdy trzeba poprawić czytelność wypowiedzi. Kluczowe jest zsynchronizowanie nowego nagrania z ruchem ust i rytmem sceny.
Dlatego właściwym przygotowaniem do sesji postsynchronów są dialogi nagrane na planie (tzw. ścieżka dialogowa/production sound jako materiał odniesienia). Taki materiał pomaga aktorowi odtworzyć intonację i tempo, a realizatorowi dźwięku umożliwia precyzyjne dopasowanie nagrania do obrazu.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych obszarów postprodukcji lub produkcji dźwięku:
- "partyturę dyrygenta" przygotowuje się do pracy z muzyką (nagrania orkiestry, prowadzenie wykonawców), a nie do nagrywania dialogów w ADR.
- "playbacki" są typowe dla scen muzycznych, teledysków i sytuacji, gdy na planie odtwarza się wcześniej przygotowany podkład. Nie jest to standardowy materiał do nagrywania postsynchronów dialogowych.
- "efekty synchroniczne i niesynchroniczne" wiążą się z udźwiękowieniem (np. Foley) i budową tła dźwiękowego. To inny typ sesji niż nagrywanie kwestii aktorskich.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: postsynchrony = dialog, a nie muzyka czy efekty. Jeśli pytanie dotyczy aktorów mówiących tekst, najczęściej chodzi o materiały dialogowe z planu jako punkt odniesienia i baza do dopasowania.
