Włośnica (trichinelloza) to choroba pasożytnicza o znaczeniu odzwierzęcym, dlatego w praktyce weterynaryjnej ważna jest diagnostyka poubojowa mięsa. Kluczową informacją biologiczną jest to, że larwy pasożyta bytują w tkance mięśniowej. Z tego powodu właściwy materiał do badania stanowią wycinki mięśni pobrane z tuszy po uboju.
Odpowiedź "wycinki mięśni." jest poprawna, bo odpowiada na pytanie o materiał pobierany poubojowo w kierunku włośnicy: badanie polega na wykrywaniu pasożyta w mięsie, a nie na ocenie zmian skórnych czy parametrów krwi.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów egzaminacyjnych:
- "zeskrobinę skóry." – zeskrobiny wykorzystuje się głównie w diagnostyce chorób skóry i ektopasożytów. Włośnica nie jest rozpoznawana na podstawie materiału z powierzchni skóry.
- "krew pełną." – krew jest częstym materiałem w diagnostyce wielu chorób, co może kusić ucznia, ale w badaniu poubojowym włośnicy celem jest wykrycie larw w mięśniach, a nie analiza krwi.
- "surowicę." – surowica kojarzy się z badaniami serologicznymi. W kontekście poubojowym i wykrywania obecności pasożyta w mięsie nie jest to właściwy podstawowy materiał.
Wskazówka do nauki: jeśli w pytaniu pojawia się słowo poubojowo oraz choroba związana z mięsem, najpierw rozważ, czy materiałem nie jest właśnie tkanka mięśniowa (mięso), bo to ona jest bezpośrednim miejscem bytowania wielu form pasożytów istotnych w kontroli mięsa.
