Pomiar ciśnienia sprężania w cylindrach jest podstawowym badaniem diagnostycznym silnika spalinowego. Jego celem jest ocena szczelności przestrzeni roboczej cylindra podczas sprężania (m.in. stanu pierścieni tłokowych, gładzi cylindra, zaworów i uszczelki pod głowicą).
W zadaniu kluczowe jest poprawne zrozumienie sformułowania "największa różnica ciśnień pomiędzy poszczególnymi cylindrami". W praktyce oznacza to rozrzut wyników, czyli:
- odczytanie z diagramu najwyższej wartości ciśnienia sprężania (maksimum) spośród wszystkich cylindrów,
- odczytanie z diagramu najniższej wartości ciśnienia sprężania (minimum),
- obliczenie różnicy maksimum minus minimum.
Wynik tej operacji daje największą różnicę, a więc miarę nierównomierności pracy poszczególnych cylindrów. Odpowiedź "1,0 bar" odpowiada różnicy między wartościami skrajnymi odczytanymi z diagramu.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne? "0,5 bara" zwykle wynika z porównania dwóch cylindrów o zbliżonych wskazaniach (nie skrajnych) albo z niedokładnego odczytu podziałki. "1,5 bara" i "2,0 bary" to typowy skutek pomylenia skali, odczytu z niewłaściwej osi lub mechanicznego zsumowania różnic zamiast wzięcia maksimum i minimum.
Wskazówka egzaminacyjna: zanim obliczysz różnicę, zaznacz na diagramie cylinder z najwyższym i najniższym ciśnieniem. Dopiero potem wykonaj jedno odejmowanie. To ogranicza ryzyko pominięcia któregoś cylindra i błędów odczytu.
