W instalacjach kanalizacyjnych grawitacyjnych zmiana kierunku prowadzenia przewodu realizowana jest kształtkami, które zmieniają geometrię rury. Taką funkcję spełnia kolano (łuk/kolanko). Może mieć różne kąty, a dobór kąta i układu kształtek powinien umożliwić zachowanie wymaganego spadku i możliwie korzystnych warunków przepływu.
Odpowiedź "dwa kolana." jest poprawna, bo zestaw dwóch kolan jest typowym rozwiązaniem do wykonania przesunięcia osiowego przewodu: rura najpierw "odchodzi" od pierwotnej osi, a następnie drugim kolanem wraca do kierunku równoległego. Taki układ jest często stosowany, gdy trzeba ominąć przeszkodę lub dopasować trasę do warunków budowlanych, jednocześnie utrzymując spadek przewodu.
Pozostałe propozycje nie odpowiadają celowi pytania:
- "dwie nasuwki." – nasuwka jest elementem łączącym dwa odcinki rury (naprawczo lub montażowo). Nie zmienia kierunku, więc nie rozwiązuje problemu zmiany trasy.
- "trójnik i mufę." – trójnik służy do wykonania odgałęzienia (doprowadzenia dodatkowego przewodu do przewodu głównego). Mufa również jest łącznikiem. Taki zestaw nie jest właściwym narzędziem do zmiany kierunku przebiegu przewodu głównego.
- "trójnik i redukcję." – trójnik realizuje rozgałęzienie, a redukcja zmienia średnicę. Zmiana średnicy nie jest zmianą kierunku, więc układ nie odpowiada wymaganemu zastosowaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "zmiana kierunku" lub potrzeba obejścia przeszkody, w pierwszej kolejności analizuj kształtki kierunkowe (kolana/łuki) i ich układy, a dopiero potem elementy do rozgałęzień (trójniki) oraz łączniki (mufy, nasuwki).
