W papierze powlekanym tradycyjnie (powłoka pigmentowo-klejowa na podłożu papierowym) podczas suszenia istnieje ryzyko powstania na wierzchu powłoki nieprzepuszczalnej "skorupy". Taka warstwa tworzy się, gdy powierzchnia powłoki zostanie zbyt szybko przesuszona: następuje zagęszczenie składników stałych i spoiwa przy powierzchni, a jednocześnie utrudnione staje się wydostawanie wilgoci z głębszych partii powłoki.
Dlatego w praktyce dąży się do takiego prowadzenia suszenia, aby ograniczyć zbyt gwałtowne "zamykanie" powierzchni. Doprowadzanie ciepła od strony podłoża (kontaktowo z cylindrów, przez arkusz) sprzyja temu, że odparowanie i transport wilgoci przebiegają bardziej równomiernie w układzie podłoże–powłoka. Zmniejsza to skłonność do tworzenia bariery na samej powierzchni warstwy powlekającej.
- Odpowiedź "od strony powłoki." jest niekorzystna w kontekście skorupowania, bo intensywnie ogrzewa i przesusza wierzch powłoki, co może przyspieszać powstawanie warstwy zamykającej dalsze odparowanie.
- Odpowiedź "od strony powłoki i podłoża jednocześnie." brzmi "kompletnie", ale w typowym ujęciu problemu skorupowania nie wskazuje właściwego kierunku ograniczającego zjawisko; ogrzewanie od strony powłoki nadal może powodować zbyt szybkie przesuszenie powierzchni.
- Odpowiedź "poprzez pośredni papier od strony powłoki." sugeruje dodatkową warstwę/element pośredni i nadal odnosi się do ogrzewania od strony powłoki, co nie odpowiada klasycznemu sposobowi ograniczania skorupy w suszeniu kontaktowym na cylindrach.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: aby ograniczać skorupowanie, unika się zbyt szybkiego przesuszenia samej powierzchni powłoki. W pytaniach o kierunek doprowadzenia ciepła zwykle oznacza to preferencję ogrzewania "od spodu", czyli od strony podłoża.
