W silniku indukcyjnym prędkość wirowania pola magnetycznego w stojanie (tzw. prędkość synchroniczna) zależy od częstotliwości zasilania oraz liczby par biegunów uzwojenia stojana. Zależność jest taka, że przy tej samej częstotliwości zasilania zwiększenie liczby par biegunów powoduje zmniejszenie prędkości synchronicznej pola.
Wirnik silnika indukcyjnego nie osiąga prędkości pola stojana, ponieważ do wytworzenia momentu potrzebna jest różnica prędkości między polem a wirnikiem. Ta różnica jest opisywana jako poślizg. W praktyce oznacza to, że prędkość wirnika jest nieco mniejsza od prędkości synchronicznej, ale "podąża" za nią: gdy prędkość synchroniczna spada, prędkość wirnika także spada.
Dlatego odpowiedź "zmniejszenie prędkości obrotowej" jest poprawna: przełączenie cewek uzwojeń stojana na większą liczbę par biegunów zmniejsza prędkość pola, a wraz z nią prędkość ustaloną wirnika.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisanego mechanizmu:
- "zmianę kierunku wirowania" uzyskuje się typowo przez zmianę kolejności faz zasilania (zamianę dwóch faz), a nie przez samo zwiększenie liczby par biegunów.
- "zwiększenie prędkości obrotowej" byłoby sprzeczne z zależnością prędkości synchronicznej od liczby par biegunów przy stałej częstotliwości.
- "zatrzymanie się wirnika" nie jest typowym skutkiem przełączenia na inną biegunowość; może wystąpić chwilowa zmiana stanu pracy, ale w normalnych warunkach silnik przechodzi na nową, niższą prędkość ustaloną.
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać regułę: więcej par biegunów → niższa prędkość pola → niższa prędkość wirnika (przy tej samej częstotliwości zasilania).
