Podczas intensywniejszych technik masażu, takich jak rozcieranie głębokie, dochodzi do silnego bodźcowania mechanicznego skóry i tkanek podskórnych. Taki bodziec może uruchamiać reakcję miejscową, związaną m.in. z uwalnianiem mediatorów tkankowych. Jednym z nich jest histamina, która jest magazynowana i uwalniana przede wszystkim przez komórki tuczne (mastocyty).
Histamina działa lokalnie: sprzyja rozszerzeniu naczyń krwionośnych oraz zwiększeniu przepuszczalności ściany naczyniowej. Klinicznie może to przejawiać się jako typowa odpowiedź po masażu: zaczerwienienie (rumień), ocieplenie oraz przekrwienie w masowanej okolicy. W praktyce masażysty taka wiedza pomaga odróżnić spodziewaną reakcję fizjologiczną od podrażnienia lub nietolerancji bodźca.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do mechanizmu miejscowego uwalniania mediatorów:
- Insulina to hormon trzustki, kluczowy dla gospodarki węglowodanowej (wchłanianie glukozy do komórek). Nie jest typowym mediatorem "uwalnianym" lokalnie w tkankach w odpowiedzi na rozcieranie.
- Adrenalina (epinefryna) jest hormonem i neuroprzekaźnikiem związanym głównie z reakcją stresową, działaniem układu współczulnego oraz wpływem na serce i naczynia w skali ogólnoustrojowej. Nie opisuje się jej jako standardowego, miejscowego mediatora uwalnianego przez tkanki podczas techniki rozcierania.
- Melatonina to hormon regulujący rytm dobowy, wydzielany głównie przez szyszynkę. Nie wiąże się z typową reakcją miejscową tkanek na bodziec mechaniczny w masażu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "uwolnienie w tkankach" po bodźcu mechanicznym, często chodzi o mediatory miejscowe (np. histamina), a nie o hormony kojarzone z całym ustrojem.
