KWALIFIKACJA LES2 - STYCZEŃ 2020

W pytaniu kluczowe jest rozumienie, że podczas rysakowania wykonuje się zabezpieczenie/oznaczenie na strzale (części pnia), a wysokość musi być dobrana tak, aby zabieg spełniał swój cel w warunkach terenowych.

Odpowiedź "2 m" jest uznawana za właściwą wartość przybliżoną, ponieważ:

• zapewnia dobrą widoczność w drzewostanie z typowej odległości obserwacji,
• zmniejsza ryzyko, że element zabezpieczenia zostanie zasłonięty przez roślinność przyziemną lub pokrywę śnieżną,
• jest to wysokość ergonomiczna dla pracownika (da się ją wykonać szybko i powtarzalnie bez zbędnego wysiłku),
• nie wprowadza niepotrzebnego zwiększania zakresu prac (zbyt wysokie zabezpieczanie zwykle nie daje proporcjonalnych korzyści).

Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne?

• "1 m" może być zbyt nisko, przez co oznaczenie/zabezpieczenie bywa gorzej czytelne w podszycie albo przy zalegającym śniegu; łatwiej też o jego mechaniczne zasłonięcie lub zabrudzenie.
• "3 m" jest zazwyczaj zbyt wysoko jak na typową potrzebę tego zabiegu; utrudnia wykonanie (wymaga sięgania wyżej, czasem użycia dodatkowych narzędzi lub niewygodnej pozycji), a korzyści terenowe są niewielkie.
• "5 m" jest w praktyce skrajnie nieergonomiczne i nieadekwatne do standardowej pracy ręcznej; w typowych warunkach nie jest to racjonalny zakres zabezpieczania strzały.

Warto na egzaminie pamiętać, że w pytaniach o wysokości zabiegów terenowych często chodzi o kompromis między widocznością, powtarzalnością i ergonomią, a nie o maksymalizowanie wysokości.