KWALIFIKACJA BUD14 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 27.
W czterokondygnacyjnym budynku na ścianach klatek schodowych wykonano tynk zwykły kat. IV, którego projektowana grubość wynosi 20 mm. Podczas odbioru końcowego robót tynkarskich dokonano pomiaru grubości tego tynku i uzyskano następujące wyniki:
- kondygnacja I – 18 mm,
- kondygnacja II – 19 mm,
- kondygnacja III – 21 mm,
- kondygnacja IV – 23 mm.
Na podstawie danych zawartych w tabeli określ, na której kondygnacji nie zachowano dopuszczalnych odchyłek grubości tynku.
Ilustracja przedstawia tabelę dotyczącą dopuszczalnych niedokładności tynków zwykłych, co jest istotne w kontekście egzaminu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odchyłkę grubości liczy się jako różnicę między wartością projektowaną (20 mm) a wynikiem pomiaru na każdej kondygnacji.
Następnie porównuje się każdą odchyłkę z dopuszczalnym zakresem z tabeli odbiorowej. Największe przekroczenie dotyczy pomiaru 23 mm, dlatego wskazuje się kondygnację IV.

Pełne wyjaśnienie:

W kontroli robót tynkarskich podstawą jest porównanie grubości projektowanej z grubością zmierzoną i odniesienie uzyskanej różnicy do dopuszczalnych odchyłek podanych w tabeli stosowanej przy odbiorze.

W tym zadaniu grubość projektowana wynosi 20 mm, a pomiary na kondygnacjach to 18, 19, 21 i 23 mm. Najpierw wyznacza się odchyłki względem 20 mm:

  • 18 mm oznacza odchyłkę ujemną (cieńszy tynk).
  • 19 mm oznacza odchyłkę ujemną, ale mniejszą.
  • 21 mm oznacza odchyłkę dodatnią (grubszy tynk).
  • 23 mm oznacza odchyłkę dodatnią największą w zestawie.

Następny krok to porównanie każdej odchyłki z limitem dopuszczalnym z tabeli. Jeżeli dana różnica przekracza granice (w górę lub w dół), oznacza to brak zachowania dopuszczalnych odchyłek i konieczność uwag w protokole odbioru.

Odpowiedź "Na kondygnacji IV" jest wskazywana, ponieważ wynik 23 mm daje największą odchyłkę dodatnią i to ona typowo jako pierwsza wychodzi poza zakres tolerancji przy stałej grubości projektowanej.

Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo pomiary 18 mm, 19 mm i 21 mm tworzą mniejsze odchyłki (bliższe wartości projektowanej). Same w sobie nie muszą oznaczać niezgodności — o niezgodności decyduje dopiero przekroczenie wartości granicznych z tabeli, a nie to, że wynik jest różny od 20 mm.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze licz odchyłkę jako różnicę od wartości projektowej, a dopiero potem sprawdzaj, czy mieści się w tolerancji; nie wybieraj odpowiedzi wyłącznie "na oko", jeśli w zadaniu odwołano się do tabeli.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Odchyłka grubości to różnica między grubością wymaganą (projektowaną) a grubością rzeczywiście zmierzoną na ścianie. Może być ujemna (tynk cieńszy) albo dodatnia (tynk grubszy). O tym, czy jest dopuszczalna, decydują limity podane w tabeli tolerancji.
Odchyłkę liczysz jako różnicę od wartości projektowanej: 18 mm w porównaniu do 20 mm oznacza, że tynk jest o 2 mm cieńszy. Zapisowo to odchyłka ujemna. Dopiero potem porównujesz wartość 2 mm z dopuszczalnym zakresem z tabeli odbiorowej.
Bo sama informacja, że wynik różni się od 20 mm, nie przesądza o błędzie wykonania. W budownictwie dopuszcza się pewne odchylenia wykonawcze. Tabela określa granice akceptacji (osobno w górę i w dół), a odbiór polega na sprawdzeniu, czy pomiary mieszczą się w tych granicach.
Nie zawsze. Największa odchyłka jest tylko sygnałem, gdzie ryzyko przekroczenia tolerancji jest najwyższe, ale o niezgodności decyduje porównanie z wymaganiami z tabeli (np. z dokumentacji technicznej lub STWiOR). Jeśli tolerancja jest szeroka, nawet największa odchyłka może być jeszcze dopuszczalna.
Częsty błąd to porównywanie kondygnacji między sobą zamiast do wartości projektowej, albo pomijanie znaku odchyłki (plus/minus). Inny błąd to przyjmowanie "własnych" tolerancji zamiast tych z tabeli. W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest trzymanie się wskazanego kryterium odbioru.
Pomiary wykonuje się w trakcie kontroli międzyoperacyjnej (żeby wcześnie wychwycić błędy) oraz przy odbiorze końcowym robót tynkarskich. W praktyce zapisuje się wyniki w protokole kontroli/odbioru i porównuje z wymaganiami projektu oraz z kryteriami jakości przyjętymi dla danej kategorii tynku.
Oznaczenie kategorii wskazuje wymagany standard wykonania i ocenę jakości (m.in. równość, dokładność, dopuszczalne odchyłki). W zadaniu jest to informacja, że przy odbiorze należy stosować kryteria przewidziane dla tej kategorii, a nie uśrednione zasady "dla każdego tynku".
Ćwicz schemat: (1) odczytaj wartość projektową, (2) policz odchyłki dla każdego pomiaru, (3) porównaj z tolerancjami z tabeli, (4) wskaż miejsce przekroczenia. Pomaga też powtarzanie typowych elementów protokołu odbioru oraz zasad kontroli jakości robót wykończeniowych.
Niekoniecznie. Wymagania mogą dopuszczać inny limit dla tynku zbyt cienkiego niż dla zbyt grubego (np. ze względu na trwałość, przyczepność, zużycie materiału). Dlatego w zadaniu nie wystarczy znać wartość bezwzględną odchyłki; trzeba sprawdzić, jak tabela definiuje dopuszczalne granice w obu kierunkach.
To zależy od przyczyny i skali odchyłki: można wykonać naprawę miejscową, nałożyć warstwę wyrównującą, a w skrajnych przypadkach usunąć fragment tynku i wykonać go ponownie. Kluczowe jest udokumentowanie niezgodności w odbiorze oraz ustalenie technologii naprawy zgodnej z wymaganiami technicznymi.
info

Około 45% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Odchyłkę grubości liczy się jako różnicę między wartością projektowaną (20 mm) a wynikiem pomiaru na każdej kondygnacji."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zakresu robót tynkarskich i odbiorów robót budowlanych (podręczniki dla technika budownictwa)
  • Specyfikacje techniczne wykonania i odbioru robót (STWiOR) dla tynków w dokumentacjach projektowych
  • Komentarze i poradniki producentów systemów tynkarskich dotyczące kontroli grubości warstw

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego