Spis z natury to metoda inwentaryzacji polegająca na bezpośrednim ustaleniu rzeczywistego stanu składników majątku poprzez czynności fizyczne (np. liczenie, ważenie, mierzenie, oględziny). Stosuje się ją tam, gdzie składnik ma postać materialną albo jest dostępny w sposób umożliwiający bezpośrednie sprawdzenie ilości.
Odpowiedź "środki pieniężne w kasie" pasuje do tej metody, ponieważ gotówka w kasie jest fizycznie dostępna: można ją przeliczyć i porównać z zapisami w raportach kasowych oraz księgach. To klasyczny przykład pozycji, dla której spis z natury jest praktyczny i jednoznaczny.
Pozostałe odpowiedzi nie są typowymi obiektami spisu z natury:
- "należności od pracowników" nie mają postaci fizycznej do policzenia. Ich stan ustala się na podstawie dokumentów źródłowych (np. rozliczeń, list płac, not księgowych) oraz ewentualnych uzgodnień/potwierdzeń.
- "zobowiązania publicznoprawne" (np. wobec urzędu skarbowego czy ZUS) również nie podlegają liczeniu "z natury". Weryfikuje się je przez analizę deklaracji, decyzji, dowodów zapłaty i uzgodnienia sald.
- "środki pieniężne na rachunku bankowym" nie są fizycznie dostępne w kasie jednostki; ich istnienie i wysokość potwierdza się dokumentami bankowymi (np. wyciągami) oraz uzgodnieniem z bankiem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się coś, czego nie da się realnie policzyć lub zmierzyć w jednostce (salda na rachunku, należności, zobowiązania), to zwykle nie jest to "spis z natury". Szukaj pozycji, którą można sprawdzić bezpośrednio na miejscu.
