Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA INF2 - STYCZEŃ 2017 (test 2)



PYTANIE NR 15.
W firmie został zastosowany adres klasy B do podziału na 100 podsieci. Każda z podsieci ma dostępnych maksymalnie 510 adresów IP. Która maska została zastosowana do wyznaczenia podsieci?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
510 to liczba użytecznych adresów hostów w podsieci, więc spełnia zależność: 2^h − 2 = 510. Stąd 2^h = 512, czyli h = 9 bitów hosta. Prefiks ma więc 32 − 9 = 23 bity, co odpowiada masce 255.255.254.0 (dla /23).

Pełne wyjaśnienie:

Liczba "maksymalnie 510 adresów IP" w typowym zadaniu oznacza liczbę adresów użytecznych dla hostów w jednej podsieci. W IPv4 w każdej podsieci dwa adresy są zarezerwowane:

  • adres sieci (wszystkie bity hosta = 0),
  • adres rozgłoszeniowy/broadcast (wszystkie bity hosta = 1).

Dlatego liczba użytecznych hostów wynosi 2^h − 2, gdzie h to liczba bitów części hosta.

Skoro w podsieci ma być maksymalnie 510 hostów, układamy równanie:

2^h − 2 = 510

Dodajemy 2 do obu stron:

2^h = 512

Wiadomo, że 512 = 2^9, więc h = 9. To znaczy, że na hosty trzeba zostawić 9 bitów, a na część sieciową (prefiks) pozostaje:

32 − 9 = 23 bity, czyli maska /23.

Maska /23 w zapisie dziesiętnym kropkowym to 255.255.254.0 (w trzecim oktecie mamy 11111110, czyli 254). Z tego powodu odpowiedź "255.255.254.0" jest poprawna.

Pozostałe maski dają inną liczbę hostów: "255.255.240.0" odpowiada dużo większym podsieciom (więcej bitów hosta), "255.255.248.0" także daje większą pulę hostów niż 510, a "255.255.224.0" jeszcze większą. Kluczowy krok to nie pomylić "liczby adresów w podsieci" z "liczbą hostów użytecznych" i zawsze uwzględnić dwa adresy specjalne.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co oznacza, że podsieć ma 510 dostępnych adresów IP?
Zwykle chodzi o 510 adresów użytecznych dla hostów. W IPv4 w każdej podsieci jeden adres to adres sieci, a jeden to broadcast, więc liczba hostów to 2^h − 2. Jeśli wynik to 510, to całkowita pula w podsieci wynosi 512 adresów.
Jak obliczyć maskę podsieci na podstawie liczby hostów?
Użyj zależności 2^h − 2 ≥ liczba_hostów, gdzie h to liczba bitów hosta. Dobierz najmniejsze h spełniające warunek, potem policz prefiks: 32 − h. Na końcu zamień prefiks na maskę dziesiętną (np. /23 to 255.255.254.0).
Dlaczego odejmuje się 2 adresy przy liczeniu hostów w IPv4?
Bo w klasycznym IPv4 dwa adresy w podsieci są specjalne: adres sieci (hosty = 0) i adres rozgłoszeniowy (hosty = 1). Nie przypisuje się ich urządzeniom końcowym, więc liczba adresów dla hostów jest o 2 mniejsza od całej puli.
Jak z liczby 510 dojść do maski 255.255.254.0?
Skoro hostów ma być 510, to 2^h − 2 = 510, więc 2^h = 512 i h = 9. Zostaje prefiks /23. Maska /23 ma w trzecim oktecie 11111110, czyli 254, więc jest to 255.255.254.0.
Jakie są najczęstsze błędy przy zadaniach z maską podsieci?
Najczęściej: (1) zapominanie o −2 dla sieci i broadcastu, (2) dobieranie maski "na pamięć" bez przeliczeń, (3) mylenie liczby podsieci z liczbą hostów, (4) pomyłki w konwersji binarnej na zapis 255.255.x.0.
Czy informacja o 100 podsieciach jest tu potrzebna do wyznaczenia maski?
W tym typie zadania kluczowa jest liczba hostów na podsieć (510), bo ona determinuje liczbę bitów hosta. Informacja o liczbie podsieci bywa kontekstowa (projekt sieci), ale jeśli maska ma zapewnić 510 hostów, to wynik wynika bezpośrednio z obliczeń dla hostów.
Jak rozpoznać, że maska /23 daje 510 hostów?
Maska /23 zostawia 9 bitów na hosty. To daje 2^9 = 512 adresów w podsieci, a po odjęciu sieci i broadcastu zostaje 510 adresów dla urządzeń. To szybki "test kontrolny" bez rozpisywania całej maski.
Jaka jest różnica między /24 a /23 w praktyce sieciowej?
/24 daje 254 hosty, a /23 daje 510 hostów, więc /23 łączy dwie "typowe" podsieci /24 w jedną większą. W praktyce wpływa to na wielkość domeny rozgłoszeniowej, planowanie VLAN i routing. Zła maska może powodować brak łączności lub błędne trasy.
Kiedy warto stosować mniejsze podsieci zamiast jednej dużej?
Mniejsze podsieci (większy prefiks) zmniejszają domenę rozgłoszeniową, ułatwiają segmentację (np. osobne VLAN dla działów), poprawiają kontrolę bezpieczeństwa i upraszczają diagnostykę. Jedna duża podsieć bywa prostsza, ale może zwiększać ruch rozgłoszeniowy i ryzyko błędów.
Jak ćwiczyć subnetting, żeby nie mylić masek 254 i 252?
Pomaga metoda "potęg dwójki" i praca na jednym oktecie: 254 to 11111110 (jeden bit hosta w oktecie), 252 to 11111100 (dwa bity hosta). Ćwicz tabelę: liczba bitów hosta ↔ liczba adresów ↔ wartość w oktecie. Sprawdzaj wyniki równaniem 2^h−2.
info

Statystycznie 25% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "510 to liczba użytecznych adresów hostów w podsieci, więc spełnia zależność: 2^h − 2 = 510."

Źródła:

  • RFC 950: Internet Standard Subnetting Procedure, IETF, 1985-08, sekcje dot. subnettingu i znaczenia maski podsieci: https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc950 (dostęp 2026-03-02)
  • RFC 4632: Classless Inter-domain Routing (CIDR): The Internet Address Assignment and Aggregation Plan, IETF, 2006-08, rozdziały dot. prefiksów i masek: https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc4632 (dostęp 2026-03-02)
  • Cisco: IP Subnetting and Supernetting (dokumentacja/artykuł objaśniający zależność 2^h−2 oraz maski), https://www.cisco.com/c/en/us/support/docs/ip/routing-information-protocol-rip/13788-3.html (dostęp 2026-03-02)

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z podstaw IPv4 i subnettingu (kursy sieci komputerowych)
  • Dokumenty RFC opisujące zasady podsieci i agregacji tras
  • Ćwiczenia praktyczne: rozpisywanie prefiksu/maski i liczby hostów dla /21–/30
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego