KWALIFIKACJA ROL3 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 12.
W gospodarstwie o powierzchni 15 ha prowadzona jest hodowla bydła o następującej strukturze stada:
- 10 szt. krów,
- 5 szt. cieląt w wieku 0–6 m-cy,
- 5 szt. jałówek i byczków w wieku 6–12 m-cy,
- 5 szt. jałówek i byczków w wieku 12–24 m-cy.
Ile obornika produkuje stado?
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi produkcji obornika i gnojowicy przez różne grupy zwierząt w gospodarstwie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć produkcję obornika stada, przypisuje się każdej grupie bydła właściwą normę rocznej produkcji obornika (oddzielnie dla krów, cieląt oraz jałówek/byczków w przedziałach wieku), a następnie mnoży przez liczbę sztuk i sumuje wyniki. Po zsumowaniu produkcji cząstkowych otrzymuje się 171,50 t.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniach wynik uzyskuje się metodą normatywną: dla każdej grupy zwierząt przyjmuje się odpowiednią normę produkcji obornika (najczęściej w t/rok na 1 sztukę), a następnie wykonuje proste działania arytmetyczne.

Procedura obliczeń:

  • krok 1: wyodrębnij grupy technologiczne ze struktury stada (krowy, cielęta 0–6 miesięcy, młodzież 6–12 miesięcy, młodzież 12–24 miesiące),
  • krok 2: dobierz do każdej grupy normę roczną produkcji obornika zgodną z tabelą przyjętą w danym kursie/egzaminie,
  • krok 3: dla każdej grupy policz produkcję cząstkową: liczba sztuk × norma roczna,
  • krok 4: zsumuj produkcje cząstkowe wszystkich grup i podaj wynik w tonach.

Odpowiedź 171,50 t odpowiada poprawnemu zsumowaniu produkcji cząstkowych przy normach stosowanych w zadaniach egzaminacyjnych.

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?

  • 173,97 t – typowy efekt drobnej pomyłki rachunkowej (np. zaokrąglenia w nieodpowiednim miejscu albo błędnego przeliczenia jednej kategorii).
  • 211,50 t – często wynika z zastosowania zbyt wysokiej normy dla jednej z grup młodzieży lub potraktowania młodzieży jak krowy (przeniesienie normy z innej kategorii).
  • 327,50 t – zwykle wskazuje na podwojenie (lub kilkukrotne) części składowej, np. policzenie normy w skali półrocza jako rocznej albo zsumowanie tej samej grupy dwa razy.

Wskazówka egzaminacyjna: zanim zsumujesz wynik, sprawdź kompletność (czy każda grupa została policzona) oraz spójność jednostek (czy normy są w t/rok/szt.). Jeśli w materiałach występują różne tabele norm, trzymaj się tych, które obowiązują w Twoim zestawie zadań.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuje się normy roczne (np. t/rok na 1 sztukę) przypisane do każdej grupy zwierząt. Następnie liczy się osobno: liczba sztuk × norma dla krów, cieląt i młodzieży, a na końcu sumuje wyniki cząstkowe w tonach.
Różne grupy mają inną masę ciała i sposób utrzymania, więc w tabelach normatywnych mają różne wartości produkcji nawozów naturalnych. Użycie jednej normy dla całego stada zniekształca wynik i jest częstą przyczyną błędów na egzaminie.
To umowna wartość z tabel, która mówi, ile obornika przeciętnie wytwarza jedna sztuka danej kategorii zwierząt w ciągu roku. W zadaniach egzaminacyjnych takie normy są podstawą do szybkich obliczeń bez wchodzenia w szczegóły żywienia.
Jeśli pytanie brzmi "ile obornika produkuje stado" i nie podaje okresu, w praktyce zadań szkolnych zwykle chodzi o rok. Gdy okres jest krótszy (miesiąc, pół roku), musi być podany w treści i wtedy normę roczną przelicza się proporcjonalnie.
Tak. W różnych materiałach dydaktycznych mogą występować nieco inne normy dla tych samych kategorii zwierząt. Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych kluczowy jest zestaw norm przyjęty przez autora arkusza; bez tej informacji mogą pojawić się rozbieżności w wyniku.
Najczęstsze to: pominięcie jednej grupy zwierząt, użycie normy dla złej kategorii wieku, pomylenie obornika z gnojowicą oraz błąd jednostek (kg vs t, miesiąc vs rok). Pomaga rozpisanie tabelki: grupa – liczba sztuk – norma – wynik cząstkowy.
Wtedy warto policzyć jeszcze raz tylko te miejsca, gdzie łatwo o błąd: zaokrąglenia, mnożenie przez liczbę sztuk oraz sumowanie. Dobrą praktyką jest pozostawienie obliczeń cząstkowych bez zaokrągleń i dopiero na końcu zaokrąglenie wyniku końcowego.
Obliczenia są potrzebne do planowania przechowywania (miejsce i czas składowania), organizacji wywozu na pola oraz bilansowania nawożenia. Znajomość ilości nawozów naturalnych ułatwia też dobór dawek i ogranicza ryzyko strat składników pokarmowych.
Obornik dotyczy zwykle systemu ze ściółką i ma postać stałą/mieszaną. Gnojowica jest płynna i typowa dla systemów bezściółkowych. W treści zadań wskazówką są słowa "obornik", "ściółka", "płyta obornikowa" versus "zbiornik", "gnojowica".
Naucz się schematu: grupy → normy → mnożenie → suma i ćwicz na wielu przykładach. Przygotuj własną ściągę z typowymi kategoriami wieku i miejscem na wpisanie norm z Twoich materiałów. Trenuj też kontrolę jednostek i zaokrągleń.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 60% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Po zsumowaniu produkcji cząstkowych otrzymuje się 171,50 t."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z zootechniki: tabele normatywne produkcji nawozów naturalnych dla bydła
  • Podręczniki/opracowania z nawożenia i gospodarki nawozami naturalnymi (część: obornik, gnojowica)
  • Zestawy zadań rachunkowych z produkcji zwierzęcej (zadania normatywne i bilansowe)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego