Paszport konia pełni rolę urzędowego dokumentu identyfikacyjnego zwierzęcia i jest powiązany z wpisem do rejestru prowadzonego przez organizację hodowlaną. Gdy koń padnie, dokument nie powinien pozostawać u właściciela w sposób umożliwiający jego dalsze wykorzystanie (np. omyłkowe przypisanie do innego zwierzęcia lub posługiwanie się nim w obrocie).
Dlatego poprawne postępowanie polega na przekazaniu paszportu do podmiotu, który obsługuje procedurę po padnięciu (często firma odbierająca/utylizująca zwłoki) lub na zwrocie paszportu do właściwej jednostki związku hodowlanego prowadzącej rejestr. Umożliwia to formalne odnotowanie padnięcia i wycofanie dokumentu z obiegu.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe w logice procedury identyfikacyjnej:
- Przekazanie do ARiMR – to typowy błąd wynikający z kojarzenia spraw rolnych z dopłatami i ewidencjami, ale paszport konia jest związany z identyfikacją koniowatych oraz rejestrem hodowlanym, a nie z takim trybem obsługi.
- Oddanie do urzędu gminy lub sołtysa – instytucje samorządowe nie są typowym adresatem paszportów koni w celu ich unieważnienia/wycofania; taka odpowiedź miesza procedury lokalne z procedurą identyfikacji zwierząt.
- Zarchiwizowanie na 5 lat – zachowanie paszportu może wydawać się "bezpieczne", ale celem jest zamknięcie identyfikacji i niedopuszczenie do pozostania ważnego dokumentu po śmierci zwierzęcia.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: po padnięciu dokument identyfikacyjny ma zostać zwrócony/wycofany przez właściwy podmiot, a nie przechowywany ani przekazywany do przypadkowej instytucji.
