Spadek plonu zbóż po okresie wysokiego udziału tej grupy roślin w strukturze zasiewów jest typowym sygnałem, że stanowisko było zbyt intensywnie eksploatowane (duże pobranie składników pokarmowych, zwłaszcza azotu, oraz narastanie problemów fitosanitarnych w uproszczonych zmianowaniach).
Rozwiązaniem zgodnym z zasadami płodozmianu jest wprowadzenie roślin, które regenerują stanowisko. Rośliny strączkowe (bobowate) tworzą symbiozę z bakteriami brodawkowymi, dzięki czemu wiążą azot z powietrza i pozostawiają po sobie lepsze warunki dla roślin następczych. Dlatego odpowiedź "Zmniejszyć udział zbóż do 40% i zwiększyć udział roślin strączkowych do 50%." jest najtrafniejsza: ogranicza presję wynikającą z dominacji zbóż, a jednocześnie daje wysoki udział roślin poprawiających bilans azotu.
Opcja "Zwiększyć udział zbóż do 70% i zmniejszyć udział roślin strączkowych do 20%." pogłębia problem, bo wzmacnia to samo niekorzystne następstwo i zwykle prowadzi do dalszego spadku plonu lub wzrostu kosztów (np. nawożenia i ochrony).
Opcja "Zwiększyć udział warzyw do 20% i zmniejszyć udział roślin strączkowych do 30%." nie odpowiada na główną przyczynę spadku plonu zbóż: zmniejsza udział bobowatych, czyli roślin najbardziej przydatnych do biologicznej poprawy stanowiska. Sama zmiana udziału warzyw nie jest tu kluczowym narzędziem regeneracji po zbożach.
Opcja "Zmniejszyć udział zbóż do 20% i zwiększyć udział roślin strączkowych do 50%." jest zbyt radykalna w realiach gospodarstwa nastawionego na zboża: choć może poprawić stanowisko, niesie duże ryzyko organizacyjne i ekonomiczne. W praktyce częściej wybiera się umiarkowane ograniczenie zbóż (np. do ok. 40%), utrzymując stabilność produkcji, a jednocześnie poprawiając żyzność gleby.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie łączy spadek plonu z dominacją zbóż, szukaj odpowiedzi, która zwiększa udział bobowatych i ogranicza zboża w stopniu rozsądnym, a nie takiej, która "dokłada" tej samej uprawy.
