W metodzie degresywnej (wg zasad podatkowych) odpis w kolejnych latach nalicza się od wartości niezamortyzowanej (czyli wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy), a stawka z wykazu może być podwyższona współczynnikiem.
Krok 1. Ustalenie stawki degresywnej
Stawka z wykazu: 10% rocznie.
Współczynnik: 2,0.
Zatem stawka do metody degresywnej: 10% × 2,0 = 20%.
Krok 2. Odpis za pierwszy pełny rok amortyzacji (2020)
Urządzenie przyjęto do ewidencji w grudniu 2019 r., więc odpisy rozpoczyna się od kolejnego okresu amortyzacji. Roczny odpis za 2020 r. (przy założeniu pełnego roku) to:
40 000 zł × 20% = 8 000 zł.
Krok 3. Podstawa na rok 2021
Wartość niezamortyzowana na początek 2021 r. = 40 000 zł − 8 000 zł = 32 000 zł.
Krok 4. Odpis za 2021 r.
Odpis za 2021 r. = 32 000 zł × 20% = 6 400 zł.
Dlaczego pozostałe kwoty są błędne?
- 4 000 zł odpowiada 10% od wartości początkowej (jak w metodzie liniowej), pomija współczynnik i fakt degresji.
- 3 600 zł zwykle wynika z błędnego "mieszania" podstaw (np. nieprawidłowe ustalenie wartości netto) albo zastosowania innej stawki niż 20%.
- 8 000 zł to odpis liczony od wartości początkowej przy stawce 20% (poprawny dla 2020 r.), ale nie dla 2021 r., bo w kolejnym roku podstawą jest już 32 000 zł.
Wskazówka egzaminacyjna: w metodzie degresywnej zawsze aktualizuj podstawę obliczeń o dotychczasowe umorzenie i dopiero od niej licz procent.
