Sygnał z piezoelektrycznego przetwornika w gitarze elektroakustycznej ma specyficzne wymagania: kluczowe są dopasowanie impedancji oraz odporność na zakłócenia w warunkach scenicznych. W praktyce, aby podać taki sygnał do konsolety mikserskiej, stosuje się DI-box, który pozwala przekształcić sygnał do postaci wygodnej dla wejścia konsolety (najczęściej złącze XLR po stronie wyjścia DI i tor mikrofonowy po stronie konsolety).
Dlaczego odpowiedź "Do gniazda MIC XLR poprzez DI-box" jest właściwa?
- Impedancja: piezo często "lubi" bardzo wysoką impedancję wejściową. DI-box (zwłaszcza aktywny lub dedykowany do instrumentów) pomaga uniknąć utraty niskich częstotliwości i "chudego" brzmienia.
- Symetryzacja i zakłócenia: sygnał z DI można prowadzić dłuższym kablem XLR jako sygnał zbalansowany, co zmniejsza ryzyko przydźwięków i interferencji w instalacji scenicznej.
- Praktyka sceniczna: tor mikrofonowy konsolety jest standardowo przygotowany do pracy z sygnałem z DI (gain, phantom w razie potrzeby, łatwe trasowanie w stageboxie).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Bezpośrednio do gniazda Line TRS" – wejście line ma zwykle inne wymagania co do poziomu i impedancji. Bez bufora/DI sygnał piezo może brzmieć słabo, a dodatkowo połączenie niesymetryczne TRS/TS na dłuższym kablu zwiększa podatność na zakłócenia.
- "Bezpośrednio do gniazda MIC XLR" – samo złącze XLR nie rozwiązuje problemu dopasowania impedancji. Tor mikrofonowy jest projektowany pod inne źródła; podanie piezo "wprost" może pogorszyć brzmienie i stabilność sygnału.
- "Do gniazda AUX IN" – AUX IN (jeśli występuje) służy typowo do sygnałów pomocniczych/odtwarzaczy i nie jest standardowym wejściem dla instrumentu scenicznego. Zwykle nie zapewnia właściwych parametrów i routingu do pracy na scenie.
Wskazówka egzaminacyjna: nie kieruj się samym typem wtyku (XLR/TRS). Najpierw oceń źródło (piezo), potem wymagania (impedancja, symetryzacja), a dopiero na końcu wybierz wejście i osprzęt (DI-box).
