KWALIFIKACJA OGR3 - STYCZEŃ 2017

Aby przedłużyć trwałość kwiatów ciętych przeznaczonych do wykonania wiązanki, stosuje się skośne przycięcie końcówki pędu (łodygi). Taki sposób cięcia ma praktyczne uzasadnienie: zwiększa efektywną powierzchnię "otwarcia" tkanek przewodzących odpowiedzialnych za transport wody, a także pomaga utrzymać drożność końcówki łodygi.

Dlaczego "Przyciąć skośnie" działa korzystnie?

• Większa powierzchnia pobierania wody – skos daje większy przekrój niż cięcie proste, co sprzyja szybszemu nawodnieniu.
• Mniejsze ryzyko zablokowania końcówki – łodyga ścięta skośnie rzadziej przylega całą powierzchnią do dna naczynia; przy cięciu prostym łatwiej o ograniczenie dopływu wody.

Dlaczego pozostałe propozycje są niekorzystne w typowej pielęgnacji kwiatów ciętych?

• "Zawoskować." – wosk tworzy barierę ograniczającą pobieranie wody przez łodygę, więc może skracać trwałość zamiast ją wydłużać.
• "Przyciąć prosto." – proste cięcie jest zwykle mniej korzystne: daje mniejszą powierzchnię pobierania wody i łatwiej prowadzi do kontaktu całej końcówki z dnem naczynia.
• "Rozbić." – mechaniczne rozbijanie końcówki może uszkadzać tkanki i sprzyjać gniciu; bywa kojarzone z niektórymi roślinami o twardszych pędach, ale nie jest uniwersalną metodą dla kwiatów ciętych do wiązanek.

W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: kwiaty cięte przygotowuje się przez odświeżenie cięcia na skos, bo celem jest lepsze nawodnienie materiału roślinnego i dłuższa świeżość kompozycji.