Wapno niegaszone jest substancją silnie drażniącą/żrącą. Gdy jego suche cząstki dostaną się do oka, najważniejsze jest szybkie usunięcie czynnika i ograniczenie dalszego uszkodzenia rogówki.
Dlaczego poprawne jest: "Usunąć gazikami okruchy wapna i przepłukać oczy wodą."
Najpierw usuwa się suche okruchy (np. jałowym gazikiem), ponieważ tarcie i rozcieranie pyłu może pogłębić uraz. Dopiero potem wykonuje się długie, obfite płukanie czystą wodą (lub jałowym roztworem, jeśli jest dostępny), aby wypłukać resztki substancji. Po takim zdarzeniu potrzebna jest ocena medyczna, bo nawet niewielkie uszkodzenia rogówki mogą się nasilać.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "Założyć na oczy opatrunki i zabandażować." Sam opatrunek nie usuwa substancji z oka. Jeśli założy się go przed płukaniem, może utrudnić ewakuację czynnika i opóźnić najważniejszą czynność, czyli irygację.
- "Przepłukać oczy przegotowaną wodą." W praktyce pierwszej pomocy liczy się szybkość. Oczekiwanie na przegotowanie i ostudzenie wody grozi zwłoką. Kluczowe jest natychmiastowe, obfite płukanie dostępna czystą wodą oraz usunięcie suchych cząstek.
- "Zastosować krople do oczu oraz założyć okulary ochronne." Krople nie zastępują płukania i mogą być niewłaściwe w urazie chemicznym (ryzyko podrażnienia lub maskowania objawów). Okulary ochronne stosuje się zapobiegawczo, a nie jako element pomocy po urazie.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o urazy chemiczne oka szukaj odpowiedzi, w której pojawia się usunięcie cząstek (gdy substancja jest sypka) oraz obfite płukanie. Opatrunek lub leki bez płukania niemal zawsze oznaczają błąd.
