W ewidencji gruntów i budynków numer działki pełni funkcję formalnego identyfikatora obiektu ewidencyjnego. Gdy dochodzi do połączenia działek ewidencyjnych, w sensie ewidencyjnym nie jest to "kontynuacja" jednej z nich, tylko utworzenie nowo powstałej działki obejmującej łączony obszar. Z tego powodu nie można bezrefleksyjnie przyjąć, że "zostaje stara numeracja".
Poprawna odpowiedź: "Kolejną, niewykorzystaną w danym obrębie liczbą naturalną." – kluczowe jest tu słowo obręb. Obręb ewidencyjny jest jednostką, w ramach której numeracja działek musi być uporządkowana i jednoznaczna. Nadanie kolejnej niewykorzystanej liczby zapewnia, że nowa działka nie będzie kolidowała z istniejącymi oznaczeniami w tym samym obrębie.
- Odpowiedź "Zostawia się starą numerację w danym kompleksie." jest błędna, bo "kompleks" nie jest typową, jednoznaczną jednostką, względem której nadaje się identyfikatory w EGiB. Użycie takiego kryterium groziłoby niejednolitością i niejasnością.
- Odpowiedź "Zostawia się starą numerację w danym obrębie." jest błędna, ponieważ połączenie tworzy nową działkę; pozostawienie starego numeru mogłoby sugerować, że jedna z działek "pozostała bez zmian", co nie oddaje skutku połączenia w ewidencji.
- Odpowiedź "Kolejną, niewykorzystaną w danym kompleksie liczbą naturalną." jest myląca z tego samego powodu co wcześniej: odwołuje się do nieprecyzyjnego kryterium "kompleksu", zamiast do formalnej jednostki ewidencyjnej.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o numerację i identyfikatory szukaj zawsze, w jakiej jednostce ma być zachowana unikalność (najczęściej: obręb/jednostka ewidencyjna), a dopiero potem rozważ samą zasadę (kolejna niewykorzystana liczba vs pozostawienie numeru).
