Przynależność komputera do danej sieci lokalnej (podsiecI) wynika z adresu IP i maski podsieci przypisanych do interfejsu. Jeżeli jedna karta sieciowa ma komunikować się równocześnie w dwóch różnych sieciach o różnych adresacjach, rozwiązaniem jest dodanie wielu adresów IPv4 do tego samego interfejsu (wielo-adresowanie).
W Windows Server realizuje się to w GUI: właściwości karty sieciowej → ustawienia protokołu TCP/IPv4 → przycisk "Zaawansowane" → sekcja adresów IP. Tam można dodać drugi (i kolejne) adres wraz z maską. System na tej podstawie tworzy odpowiednie wpisy w tablicy routingu i potrafi obsługiwać ruch dla obu podsieci.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Uzyskaj adres IP automatycznie" oznacza typową konfigurację przez DHCP. W praktyce taka opcja nadaje jeden adres dla interfejsu i nie jest standardową metodą uzyskania równoległej przynależności do dwóch różnych podsieci.
- "Wpisać dwa adresy serwerów DNS" nie rozwiązuje problemu, bo DNS służy do rozwiązywania nazw (np. nazwa hosta → IP), a nie do określania, w jakiej podsieci znajduje się interfejs. Zmiana DNS nie tworzy dodatkowej łączności warstwy IP.
- "Wpisać dwa adresy bramy" dotyczy routingu do sieci zdalnych, a nie bezpośredniej przynależności do lokalnych podsieci. Dodatkowo w typowej konfiguracji sensowna jest jedna brama domyślna (o właściwej metryce); wiele bram może powodować nieprzewidywalne trasy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "dwóch sieci na jednej karcie", najczęściej chodzi o dodanie drugiego adresu IP w ustawieniach zaawansowanych, a nie o DNS czy bramę.
