W ocenie krążenia u osoby nieprzytomnej kluczowe jest wybranie miejsca, w którym tętno jest najlepiej wyczuwalne, nawet przy spadku ciśnienia. Dlatego standardowo bada się je na tętnicy szyjnej w okolicy krtani (tętno centralne), a nie na nadgarstku (tętno obwodowe).
Równie ważna jest technika badania. Stosuje się opuszki palców (zwykle wskazującego i środkowego), ponieważ użycie kciuka może prowadzić do błędu: kciuk ma własne, wyczuwalne tętno, co sprzyja pomyleniu go z tętnem poszkodowanego lub zawyżeniu pewności oceny.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- Badanie na nadgarstku u osoby nieprzytomnej jest mniej wiarygodne, bo puls obwodowy może być słaby lub niewyczuwalny mimo obecnego krążenia, szczególnie w sytuacjach wstrząsowych.
- Badanie kciukiem (zarówno na szyi, jak i na nadgarstku) zwiększa ryzyko pomyłki przez "nakładanie się" tętna badającego.
W praktyce (np. w pracowni informatycznej lub przy urządzeniach zasilanych prądem) po zapewnieniu bezpieczeństwa miejsca i odłączeniu źródła prądu, ocena stanu poszkodowanego musi być szybka i możliwie pewna. Właściwy wybór miejsca i techniki badania tętna ogranicza ryzyko błędnej decyzji co do dalszych działań.
