Na mapie ewidencyjnej stosuje się krótkie, jednoznaczne oznaczenia obiektów, aby opis był czytelny i nie zajmował nadmiernie miejsca w treści mapy. Dla dróg publicznych często wykorzystuje się zapis literowo-liczbowy, w którym:
- litera identyfikuje kategorię drogi (np. krajową),
- liczba jest numerem tej drogi.
W tym schemacie zapis "K66" jest poprawny, bo zawiera zarówno informację o kategorii ("K" jak krajowa), jak i numer ("66") w postaci skrótu typowego dla map.
Odpowiedzi typu "Dk66" są mylące, ponieważ wykorzystują potoczny lub dokumentowy skrót "DK", który nie musi odpowiadać konwencji zapisu przyjętej na mapie ewidencyjnej. Z kolei formy "dr. kraj. 66" oraz "dr. kraj. nr 66" są zbyt opisowe: przypominają zapis tekstowy, a nie mapowy, i zwykle nie są stosowane jako docelowe oznaczenie obiektu w treści mapy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "w jaki sposób zostanie oznaczona na mapie", najczęściej chodzi o symbol (krótki zapis), a nie o rozwinięty opis słowny. Warto ćwiczyć rozpoznawanie takich skrótów na przykładach map ewidencyjnych.
