Masa powierzchniowa wyrobów włókienniczych (często nazywana także gramaturą) opisuje, ile waży określona powierzchnia materiału. To kluczowy parametr w krawiectwie, ponieważ wpływa m.in. na sztywność, układalność, "mięsistość", krycie oraz przeznaczenie tkaniny czy dzianiny.
Skoro jest to masa przypadająca na powierzchnię, jednostka musi łączyć te dwie wielkości: masę (gramy) oraz powierzchnię (metry kwadratowe). W praktyce i dokumentacji technicznej najczęściej spotyka się zapis g/m2.
- "Gramach na metr kwadratowy [g/m2]" – jest poprawne, bo jednoznacznie oznacza masę przypadającą na 1 m2 wyrobu włókienniczego.
- "Procentach [%]" – procent to jednostka udziału/udziału masowego. W tekstyliach procenty stosuje się np. do opisu składu surowcowego (bawełna, poliester itp.), a nie do opisu masy powierzchniowej.
- "Metrach kwadratowych [m2]" – to jednostka samej powierzchni. Nie zawiera informacji o masie, więc nie może opisywać masy powierzchniowej.
- "Gramach [g]" – to jednostka masy, ale bez odniesienia do powierzchni. Sama masa próbki (w gramach) nie mówi jeszcze, jaka jest gramatura, jeśli nie wiemy, jaką powierzchnię próbka ma.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się słowo "powierzchniowa", szukaj jednostki "na metr kwadratowy". Analogicznie: "liniowa" będzie odnosić się do metra bieżącego, a "objętościowa" do metra sześciennego.