W przypadku łąk przeznaczonych na siano kluczowe jest połączenie dwóch celów: uzyskania zadowalającego plonu oraz utrzymania wysokiej jakości paszy (strawność, udział liści, zawartość białka, mniejsze zdrewnienie).
Dlatego za właściwy moment koszenia uznaje się etap, w którym gatunki dominujące w runi zaczynają wchodzić w fazę generatywną, czyli początek kłoszenia. Na tym etapie trawy mają jeszcze relatywnie wysoki udział części liściowych, a włókno nie jest nadmiernie rozbudowane. W praktyce przekłada się to na lepszą wartość pokarmową siana.
Odpowiedź "koniec kłoszenia gatunków dominujących" wskazuje na termin późniejszy. Wraz z postępem kłoszenia rośnie udział łodyg i włókna, a maleje strawność oraz wartość żywieniowa – siano staje się bardziej "twarde" i mniej wartościowe.
Odpowiedzi odwołujące się do "gatunków będących w mniejszości" są mylące, bo termin koszenia powinien wynikać przede wszystkim z fazy rozwojowej dominującej części runi. To ona w największym stopniu decyduje o jakości całego pokosu. Kierowanie się mniejszością gatunków mogłoby przesunąć termin koszenia na nieoptymalny dla większości biomasy.
Wskazanie "początek kwitnienia gatunków będących w mniejszości" jest dodatkowo zbyt późne (kwitnienie następuje po kłoszeniu) i ponownie nie odnosi się do gatunków dominujących, więc nie jest właściwym kryterium do wyznaczania terminu zbioru na siano.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie mówi o "gatunkach dominujących", zawsze oceniaj fazę tej dominującej masy roślin, bo to ona determinuje parametry paszy w największym stopniu.
