Podczas wymiotów kluczowym zagrożeniem dla osoby chorej i niesamodzielnej jest zachłyśnięcie, czyli przedostanie się treści pokarmowej do dróg oddechowych. Dlatego w opiece najważniejsze jest takie ułożenie pacjenta, aby treść mogła swobodnie wypływać z jamy ustnej i aby możliwe było utrzymanie drożności dróg oddechowych.
Odpowiedź "W pozycji wysokiej z głową ułożoną na bok." jest właściwa, ponieważ pozycja wysoka pomaga ograniczać cofanie się treści i ułatwia oddychanie, a skręt głowy na bok zmniejsza ryzyko spływania wymiocin do gardła i dalej do tchawicy. W praktyce opiekun medyczny dodatkowo dba o zabezpieczenie otoczenia pacjenta, podanie pojemnika, ochronę bielizny pościelowej oraz bieżącą obserwację stanu ogólnego.
Odpowiedź "W pozycji Trendelenburga z głową ułożoną na bok." jest nieprawidłowa w kontekście wymiotów, ponieważ ułożenie z obniżeniem górnej części ciała może sprzyjać cofaniu się treści i zwiększać ryzyko aspiracji, zwłaszcza u pacjenta osłabionego.
Odpowiedzi "Z obniżonym wezgłowiem z głową ułożoną na dużej poduszce." oraz "Z obniżonym wezgłowiem z głową ułożoną na małej poduszce." również są niekorzystne: obniżone wezgłowie pogarsza warunki oddechowe i może ułatwiać napływanie treści do gardła. Sama poduszka (duża lub mała) nie rozwiązuje problemu, jeśli tułów pozostaje zbyt nisko, a drożność dróg oddechowych nie jest priorytetem.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o wymioty zawsze myśl o bezpieczeństwie dróg oddechowych: ułatw odpływ treści (głowa na bok) i unikaj ułożeń, które "kierują" treść w stronę gardła (obniżone wezgłowie).
