Rola asystenta osoby z niepełnosprawnością nie polega wyłącznie na wykonywaniu czynności "za" podopiecznego, ale na takim organizowaniu wsparcia, aby osoba mogła funkcjonować możliwie samodzielnie i uczestniczyć w życiu społecznym.
Dlatego aktywizowanie środowiska (rodziny, sąsiadów, społeczności lokalnej, instytucji i usług) jest narzędziem do osiągnięcia celu: większej samodzielności i integracji. W praktyce oznacza to m.in. budowanie sieci pomocy, ułatwianie kontaktów społecznych, zachęcanie do udziału w aktywnościach oraz tworzenie warunków, w których osoba może podejmować decyzje i działania we własnym imieniu.
Odpowiedź "Aby zwiększyć poczucie izolacji osoby niepełnosprawnej" jest sprzeczna z ideą włączania społecznego i wprost opisuje skutek niepożądany. "Aby zredukować odpowiedzialność asystenta" przesuwa cel z dobra osoby na wygodę wykonawcy usługi; w profesjonalnym wsparciu punktem odniesienia jest potrzeba i autonomia podopiecznego, a nie minimalizacja odpowiedzialności asystenta. "Aby zwiększyć zależność osoby niepełnosprawnej od asystenta" opisuje ryzyko niewłaściwego modelu pomocy (wyręczanie), który może osłabiać kompetencje i sprawczość.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się słowa aktywizacja i środowisko społeczne, zwykle chodzi o wzmacnianie uczestnictwa, zasobów wsparcia i autonomii, a nie o kontrolę, izolowanie czy wyręczanie.
