Inwentaryzacja to porównanie stanu rzeczywistego składników majątku (np. zapasów magazynowych) ze stanem wynikającym z ewidencji. W praktyce pozwala wykryć niedobory, nadwyżki oraz błędy ewidencyjne.
Inwentaryzacja ciągła (permanentna) jest prowadzona w sposób systematyczny: każda zmiana stanu zapasów (przychód/rozchód) jest na bieżąco ujmowana w ewidencji, a kontrola może być realizowana w dowolnym momencie (często także poprzez kontrole wyrywkowe). Z tego powodu poprawne jest stwierdzenie: "Aby monitorować stan magazynu na bieżąco."
Pozostałe odpowiedzi nie opisują celu inwentaryzacji ciągłej:
- "Aby ustalić stan zapasów wyłącznie na koniec roku obrotowego." – to charakterystyczne dla inwentaryzacji okresowej (spisu z natury w określonym terminie), a nie dla trybu ciągłego.
- "Aby potwierdzić salda należności i zobowiązań z kontrahentami." – dotyczy innego sposobu inwentaryzacji (potwierdzanie sald), a nie bieżącego monitorowania zapasów magazynowych.
- "Aby ustalić plan amortyzacji środków trwałych w firmie." – amortyzacja wynika z zasad rachunkowości i polityki rachunkowości oraz ewidencji środków trwałych; nie jest celem inwentaryzacji ciągłej zapasów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "ciągła/permanentna", skojarz to z hasłami: "na bieżąco", "systematycznie", "w dowolnym momencie można znać stan", "rejestracja każdej zmiany". To odróżnia ją od inwentaryzacji okresowej realizowanej w wybranym terminie (np. na koniec roku).
