Indywidualny plan wsparcia jest narzędziem pracy skoncentrowanej na osobie. Jego podstawowym celem jest zidentyfikowanie i zrozumienie potrzeb (a także zasobów, preferencji i priorytetów) osoby z niepełnosprawnością, aby na tej podstawie zaplanować adekwatne formy pomocy.
W praktyce plan pomaga:
- uporządkować informacje o funkcjonowaniu osoby w codziennym życiu,
- ustalić cele wsparcia (co ma się poprawić i w jakim zakresie),
- dobrać działania i zakres asysty,
- uzgodnić role: co robi asystent, co osoba wspierana, a co inni członkowie sieci wsparcia,
- monitorować postępy i aktualizować wsparcie, gdy zmienia się sytuacja.
Odpowiedź "Aby pokazać rodzinie, że są niewystarczająco zaangażowani." jest nieprawidłowa, bo plan nie służy ocenie moralnej ani piętnowaniu bliskich; takie podejście osłabia współpracę i może naruszać zasadę szacunku.
Odpowiedź "Aby udowodnić, że osoba niepełnosprawna jest zdolna do samodzielnego życia." także jest błędna: plan nie jest narzędziem "dowodowym", tylko praktycznym opisem potrzeb i sposobów ich zaspokojenia; może obejmować zarówno wzmacnianie samodzielności, jak i wsparcie w obszarach, gdzie jest ono konieczne.
Odpowiedź "Aby zasugerować, że osoba niepełnosprawna powinna być umieszczona w domu opieki." jest błędna, bo planowanie wsparcia nie zakłada z góry instytucjonalizacji; punktem wyjścia są potrzeby i preferencje osoby oraz rozwiązania możliwe do wdrożenia w jej środowisku.
Na egzaminie zwracaj uwagę na sformułowania neutralne i podmiotowe: cel planu to rozpoznanie potrzeb i zaplanowanie wsparcia, a nie ocenianie innych osób czy wymuszanie jednego scenariusza życia.
