Biosensor to układ analityczny, w którym element biologiczny rozpoznający (bioreceptor) selektywnie wiąże analit, a następnie sygnał jest zamieniany przez przetwornik na wynik pomiaru. W przypadku biosensorów genetycznych (genosensorów) obiektem rozpoznania są kwasy nukleinowe, czyli DNA lub RNA, a kluczową cechą jest specyficzność względem sekwencji (rozróżnianie określonych fragmentów/markerów).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Wykrywanie obecności i stężenia specyficznych sekwencji DNA lub RNA". Taki cel wynika bezpośrednio z "genetycznego" charakteru bioreceptora: sygnał powstaje dopiero wtedy, gdy w próbce znajduje się pasująca sekwencja, a intensywność sygnału może być powiązana z ilością (stężeniem) materiału genetycznego.
Pozostałe propozycje opisują inne, popularne obszary czujników, ale nie są typowym celem biosensorów genetycznych:
- Metale ciężkie – ich oznaczanie kojarzy się częściej z metodami instrumentalnymi chemii analitycznej (np. spektrometria) albo z sensorami chemicznymi/biologicznymi o innym mechanizmie rozpoznania niż sekwencje DNA/RNA.
- Glukoza – to klasyczny przykład biosensora enzymatycznego (bioreceptor: enzym), gdzie rozpoznawany jest metabolit, a nie informacja genetyczna.
- Tlen – jego pomiar jest typowy dla czujników elektrochemicznych lub optycznych (sensorów gazów/rozpuszczonych gazów), a nie dla genosensorów.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o biosensory najpierw dopasuj typ biosensora do klasy analitu: genetyczne → DNA/RNA; enzymatyczne → metabolity (np. glukoza); gazowe/elektrochemiczne → tlen; środowiskowe zanieczyszczenia (np. metale) → zwykle inne techniki lub inne typy sensorów.
