Język ST (Structured Text) rozpoznaje się po tym, że fragment programu jest zapisany jako tekstowy kod, podobnie do języków wysokiego poziomu. Typowe są linie instrukcji, nazwy zmiennych, operatory przypisania (często :=), wyrażenia logiczne i arytmetyczne oraz instrukcje sterujące (np. konstrukcje warunkowe lub pętle). W wielu środowiskach PLC polecenia kończą się średnikiem, co dodatkowo wskazuje na zapis tekstowy.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą języków, które w praktyce rozpoznaje się po formie diagramu:
- LD (drabinkowy) przypomina schemat przekaźnikowy: "szczeble" z zestykami i cewkami, czyli symbole połączone liniami.
- FBD (bloki funkcyjne) przedstawia funkcje jako bloki z wejściami i wyjściami, połączone połączeniami sygnałowymi; zamiast linijek kodu widać sieć bloków.
- SFC (sekwencyjny) ma postać kroków i przejść, gdzie widać etapy sekwencji oraz warunki przejścia między nimi; wygląda jak graf/diagram stanów.
Dlatego jeśli na ilustracji widać linijki kodu tekstowego, a nie symbole drabinkowe, bloki połączone liniami ani kroki sekwencji, właściwą odpowiedzią jest ST. W zadaniach egzaminacyjnych warto trenować rozpoznawanie po "pierwszym spojrzeniu": tekst = ST, drabinka = LD, sieć bloków = FBD, kroki/przejścia = SFC.
