Silnik ma uzwojenia zasilane z sieci 230/400 V, 50 Hz i połączone w gwiazdę (Y). W takim przypadku kluczowe jest, aby z tabliczki znamionowej odczytać prąd znamionowy In właściwy dla pracy przy 400 V w układzie Y. Z danych wynika, że dla 50 Hz prąd znamionowy w gwieździe wynosi 2,10 A.
Zabezpieczenie przeciążeniowe silnika (najczęściej przekaźnik termiczny współpracujący ze stycznikiem) ma chronić uzwojenia przed przegrzaniem przy długotrwałym przeciążeniu. Jednocześnie nie powinno ono wyłączać napędu podczas rozruchu, gdy prąd chwilowo rośnie wielokrotnie (typowo kilka razy In przez kilka sekund). Dlatego w praktyce i wg podejścia normatywnego przyjmuje się nastawę w pobliżu prądu znamionowego, zwykle nieco powyżej, czyli 1,05–1,10 × In (dla pracy ciągłej S1).
Obliczenie przedziału nastawy:
- dolna granica: 1,05 × 2,10 A = 2,205 A ≈ 2,21 A,
- górna granica: 1,10 × 2,10 A = 2,31 A.
Stąd właściwy zakres nastawy to 2,21–2,31 A.
Dlaczego pozostałe zakresy nie pasują? Przedział 1,95–2,20 A na tabliczce jest powiązany z zakresem napięć 380–420 V (Y) i opisuje zmianę prądu roboczego przy tolerancji zasilania, a nie zalecaną nastawę termika. Zakresy 3,40–3,80 A oraz 3,82–4,00 A odpowiadają wartościom typowym dla pracy w trójkącie (Δ) lub są zbyt wysokie dla połączenia w gwiazdę, co prowadziłoby do zbyt słabej ochrony uzwojeń.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal połączenie uzwojeń (Y/Δ) i wybierz właściwy In, a dopiero potem dobierz nastawę termika jako niewielki nadmiar względem In.
