W obwodzie strzałowym zapalniki elektryczne powinny być dobierane tak, aby zapewnić przewidywalne i jednoczesne zadziałanie przy zadanym sposobie odpalania. W praktyce oznacza to konieczność zachowania zgodności parametrów elektrycznych zapalników.
Najważniejsze w tym zadaniu jest rozróżnienie dwóch niezależnych cech:
- Grupa bezpieczeństwa (np. metanowe M, węglowe W, skalne S) – mówi o przystosowaniu do pracy w określonych warunkach zagrożeń (np. atmosfera wybuchowa).
- Klasa prądowa (np. 0,20 A, 0,45 A) – odnosi się do wrażliwości zapalnika na prąd i do wartości prądu bezpiecznego.
W jednym obwodzie strzałowym krytyczne jest, aby nie mieszać zapalników o różnych klasach prądowych. Jeśli połączysz zapalniki o wrażliwości 0,20 A z zapalnikami 0,45 A, to przy tym samym przebiegu prądu część elementów może zadziałać szybciej, a część może nie zadziałać prawidłowo. Skutkiem mogą być niewypały lub niekontrolowana kolejność odpalania.
Dlatego połączenie "skalnych 0,45 A z metanowymi 0,45 A" jest traktowane jako dopuszczalne z punktu widzenia klasy prądowej: oba typy mają ten sam prąd bezpieczny (0,45 A). Z kolei odpowiedzi zawierające kombinacje 0,20 A i 0,45 A są błędne, bo wprost łamią zasadę jednolitej klasy w obwodzie.
W praktyce strzałowy, przygotowując obwód, powinien dodatkowo sprawdzić jego stan: ocenić ciągłość oraz oporność obwodu (np. omomierzem) i upewnić się, że zastosowano zapalniki i przewody o parametrach zgodnych z wymaganiami dla danej klasy. Typowym błędem egzaminacyjnym jest skupienie się wyłącznie na słowach "skalny/metanowy" i pominięcie wartości prądu (0,20/0,45), która w tym pytaniu rozstrzyga o bezpieczeństwie łączenia.
